Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 373/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for establishing easement fee, citing lack of clear legal issue and obvious merit.

Numero d'incarto IV CSK 373/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a company and its participants against the lower court's decision on establishing an easement. The appellants argued that the Second Instance Court made a clear error in interpreting the Civil Code regarding the reduction of the easement fee by prior compensation amounts. The Court rejected the appeal because the justification failed to meet the statutory requirements for admitting a cassation case, specifically lacking a clearly defined legal issue and failing to demonstrate obvious merit without substantive analysis.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue requiring interpretation or demonstrates obvious merit based on a qualified violation of law, which must be argued without requiring substantive analysis of the contested judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility easement fee calculation clear legal issue requirement obvious merit standard Civil Code interpretation Supreme Court procedure substantive analysis limitation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Ponadto w ocenie Wnioskodawcy Sąd Najwyższy nie wypowiadał się wcześniej wprost w przedmiocie dopuszczalności częściowego lub całościowego zaskarżania postanowień Sądów I instancji w przedmiocie ustanowienia służebności przesyłu za wynagrodzeniem.”Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Uczestnicy nie przytoczyli też żadnych argumentów prawnych na poparcie swojego poglądu o wystąpieniu w sprawie zagadnienia, o którym mowa art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia i podstaw skargi.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Ponadto w ocenie Wnioskodawcy Sąd Najwyższy nie wypowiadał się wcześniej wprost w przedmiocie dopuszczalności częściowego lub całościowego zaskarżania postanowień Sądów I instancji w przedmiocie ustanowienia służebności przesyłu za wynagrodzeniem.”Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Uczestnicy nie przytoczyli też żadnych argumentów prawnych na poparcie swojego poglądu o wystąpieniu w sprawie zagadnienia, o którym mowa art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art.
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 373/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku P. Spółki Akcyjnej w K. ‎przy uczestnictwie J. B., M. B., Z. S. i E. W. o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Siedlcach‎z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt V Ca 684/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIEW skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 27 stycznia 2015 r., opartej na podstawie naruszenia prawa materialnego i procesowego, uczestnicy postępowania uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością wynikającą z faktu, że „Sąd II instancji dokonał oczywistego błędu wykładni art. 3052 § 1 kodeksu cywilnego, poprzez przyjęcie, że kwota wynagrodzenia za ustalenie służebności przesyłu może zostać obniżona o wartość otrzymanego przed dniem wydania orzeczenia o ustanowieniu służebności - odszkodowania z tytułu utraty wartości nieruchomości (…)”.

Za przyjęciem skargi do rozpoznania miało także przemawiać wystąpienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego polegającego na „wskazaniu przez Sąd Najwyższy wytycznych polegających na wskazaniu niemożności zaliczenia w poczet elementów składających się lub mogących składać się na wysokość wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu, kwot wcześniej wypłaconych z innych tytułów prawnych. Ponadto w ocenie Wnioskodawcy Sąd Najwyższy nie wypowiadał się wcześniej wprost w przedmiocie dopuszczalności częściowego lub całościowego zaskarżania postanowień Sądów I instancji w przedmiocie ustanowienia służebności przesyłu za wynagrodzeniem.”Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie wskazanych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności, przy uwzględnieniu wymaganego uzasadnienia, stanowią podstawy przyjęcia skargi. Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia i podstaw skargi.

Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na tym etapie postępowania na ocenę zasadności zarzutów kasacyjnych. Z tego względu uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, które odwołuje się do przesłanki oczywistej zasadności skargi, nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, ale powinno koncentrować się na argumentacji prawnej odrębnej od merytorycznej motywacji skargi. Z tymi założeniami pozostaje w sprzeczności uzasadnienie wniosku zawarte w skardze uczestników, sprowadzające się do powtórzenia jednego z zarzutów skargi z całkowitym pominięciem aspektu „oczywistości” zarzucanego naruszenia przepisu prawa.Skuteczne powołanie się przez skarżących na przesłankę przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymagało wskazania określonego zagadnienia, które Sąd Najwyższy miałby rozstrzygnąć oraz przedstawienia jurydycznych argumentów przekonujących o tym, że stanowi ono istotny, abstrakcyjny, budzący poważne wątpliwości problem prawny.

Wymagania te nie zostały spełnione. Zagadnienie takie w skardze uczestników nie zostało sformułowane. Ogólne powołanie się przez skarżących na konieczność „wskazania przez Sąd Najwyższy wytycznych”, czy też na brak jego wypowiedzi w pewnych kwestiach, bez wyraźnego i precyzyjnego postawienia problemu, który miał w sprawie wystąpić, nie spełnia wymagań prawidłowego uzasadnienia wniosku. Uczestnicy nie przytoczyli też żadnych argumentów prawnych na poparcie swojego poglądu o wystąpieniu w sprawie zagadnienia, o którym mowa art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.