Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 37/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet statutory admissibility requirements under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 37/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to admit the cassation appeal to review, ruling that the applicant failed to substantiate the legal grounds required for admission. The applicant's arguments merely repeated procedural questions without providing the deep legal analysis or demonstrating obvious merit demanded by the statute. Consequently, the court determined the appeal was inadmissible and assigned the costs to both parties.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the applicant demonstrates a significant legal issue, serious interpretative doubts, procedural invalidity, or obvious merit, requiring specific legal justification rather than mere repetition of charges.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility Polish Civil Procedure Code legal justification requirement obvious merit standard procedural invalidity court costs allocation supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
3 i 4 w uzasadnieniu wniosku w pogłębionym kontekście prawnym, aczkolwiek, skoro mają one cechować się istotnością z punktu widzenia prawnego, to niezbędne jest umiejscowienie ich w płaszczyźnie zaprezentowanej analizy jurydycznej.Również obie przesłanki, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 520 § 1 k.p.c.
13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. aj
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3 i 4 zagadnienia nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3 i 4 w uzasadnieniu wniosku w pogłębionym kontekście prawnym, aczkolwiek, skoro mają one cechować się istotnością z punktu widzenia prawnego, to niezbędne jest umiejscowienie ich w płaszczyźnie zaprezentowanej analizy jurydycznej.Również obie przesłanki, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 37/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku D. S. ‎przy uczestnictwie J. S. ‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lipca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeka, że wnioskodawca i uczestnik postępowania ponosząkoszty postępowania kasacyjnego związane ze swymudziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez Wnioskodawcę skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2, 3 i 4 k.p.c.Sformułowane w ujęciu strony skarżącej na s. 3 i 4 zagadnienia nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadzają się one do ogólnikowego zasygnalizowania w postaci dwóch obszernych pytań pewnych kwestii procesowych, do których trudno, ze względu na ich nieprecyzyjne sformułowanie, ustosunkować się.

Symptomatyczne jest zresztą, że strona skarżąca przedstawionych zagadnień nie osadza na s. 3 i 4 w uzasadnieniu wniosku w pogłębionym kontekście prawnym, aczkolwiek, skoro mają one cechować się istotnością z punktu widzenia prawnego, to niezbędne jest umiejscowienie ich w płaszczyźnie zaprezentowanej analizy jurydycznej.Również obie przesłanki, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. nie zostały wykazane. Skarżący nie wskazał bowiem uzasadnienia występowania przesłanek wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c., a Sąd Najwyższy, działając z urzędu, nie dopatrzył się wystąpienia nieważności postępowania.Ponieważ skarżący twierdzi także, że jego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, powinien przedstawić argumentację prawną, wyjaśniająca w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość” skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).Skarga kasacyjna wnioskodawcy nie przedstawia, w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi.

Na tle tego uzasadnienia (s. 3 i 4) jest wyraźnie widoczne, że ocena zarzutów – a tym bardziej „oczywistości” zarzuconych uchybień, mających prowadzić do oceny o „oczywistej” zasadności skargi opartej na takich zarzutach – ogranicza się do powielania zarzutów sformułowanych w ramach obu podstaw kasacyjnych.Skarżący nie przekonał zatem o spełnieniu także i wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. aj