Supreme Court dismisses cassation appeal in nuisance case due to insufficient value of subject matter under civil procedure code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by defendants against a lower court order prohibiting grain drying on the plaintiffs' property. The court determined that the value of the subject matter for the appeal was only 1,500 zł, based on the nature of the injunction rather than the cost of the equipment. Consequently, the appeal was inadmissible because the value fell below the statutory threshold of 50,000 zł required for civil property disputes.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal in a civil property dispute is inadmissible if the value of the subject matter of the appeal is lower than fifty thousand zloty, and this value must be determined based on the scope of the appeal and the nature of the relief granted, not the cost of specific equipment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 369/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa B. B. i J. B.przeciwko J. G. i D. G. o zaniechanie imisji,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w B.z dnia 22 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca […], 1) odrzuca skargę kasacyjną, 2) zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powodów solidarnie kwotę 240,- (dwieście czterdzieści) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwani D. i J. G. złożyli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 22 lutego 2016 r., którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 14 lipca 2015 r., oddalającego powództwo B. i J. B. o zaniechanie immisji, w ten sposób, że nakazano pozwanym, aby zaniechali naruszania nieruchomości, położonej w R. (J.), stanowiącej własność powodów poprzez zakazanie w okresie od 1 grudnia do 30 września każdego roku prowadzenia suszenia zbóż, w tym kukurydzy, bez zainstalowania do kolumny suszarni zespołu aspiracji oraz oddalono apelację powodów w pozostałym zakresie.
Sąd Najwyższy, oceniając – na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. – skargę kasacyjną w aspekcie jej dopuszczalności, zważył:Wymogiem formalnym skargi kasacyjnej jest wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3984 § 2 k.p.c.). Prawidłowość wypełnienia tego obowiązku podlega kontroli sądu drugiej instancji i Sądu Najwyższego, które mogą weryfikować prawidłowość wyliczenia na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2001 r., IV CZ 20/01, nie publ., z dnia 21 listopada 2001 r., I CZ 152/01, nie publ., z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC 2004, Nr 1, poz. 11).
Sprawdzenie takie jest niezbędne w szczególności wówczas, gdy z okoliczności sprawy wynika, że skarżący w celu obejścia przepisów procesowych instrumentalnie zmierza do obejścia przepisów wyznaczających dopuszczalność skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r., III CZ 89/06, nie publ.). Zasadą jest, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną nie może przewyższać wartości przedmiotu sporu, ani wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu apelacyjnym, a wyjątki od niej na ogół dotyczą rozszerzenia powództwa oraz zasądzenia ponad żądanie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2002 r., II UZ 11/02, OSNP-wkł. 2002, nr 17, poz. 7).
Zakres zaskarżenia został oznaczony w skardze jako punkt I lit. a (zmiana polegająca na uwzględnieniu powództwa w części), b i c (koszty postępowania przed sądem pierwszej instancji) oraz punkt III (koszty postępowania apelacyjnego) wyroku sądu drugiej instancji. Adekwatnie do niego sformułowany wniosek kasacyjny zmierza do uchylenia orzeczenia w tym zakresie i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazano kwotę 73.800 zł, podnosząc w uzasadnieniu, że jest to kwota odpowiadająca wartości urządzenia „zespół aspiracji”, a skoro zakres zaskarżenia stron w obecnym postępowaniu byłby „radykalnie inny”, to nie jest wiążąca wartość przedmiotu zaskarżenia podana przez powodów w apelacji.
Pozwani twierdzą przy tym, że „kwota ta stanowi wartość, którą strona pozwana musi uiścić, ażeby wykonać zobowiązanie nałożone zaskarżonym wyrokiem”. W pozwie i apelacji powodowie oznaczyli wartość przedmiotu sporu (zaskarżenia) kwotą 1.500 zł, w odpowiedzi na wezwanie sądu precyzując, że wartość naruszeń wynikających z emisji pyłów wynosi 1.000 zł, a emisji odpadów 500 zł. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego (por. postanowienia z dnia 6 listopada 2014 r., II CZ 64/14, OSNC-ZD 2016, nr 1, poz. 10 i z dnia 28 stycznia 2015 r., II CZ 87/14, nie publ.) sprawy o zaniechanie immisji z nieruchomości sąsiedniej, w których są dochodzone roszczenia z art. 144 w zw. z art. 222 § 2 k.c. są sprawami o prawa majątkowe.
Rozpoznawane są wówczas bowiem powództwa realizujące prawnorzeczowe roszczenia właścicieli nieruchomości o zakazanie naruszeń. Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Bezpodstawnie skarżący twierdzą, że wartość przedmiotu zaskarżenia powinna być ustalona zgodnie z ich indywidualnym interesem majątkowym wyrażającym się ceną oznaczonego urządzenia. Istotą orzeczenia było bowiem rozstrzygnięcie zakazowe, a nie nakazowe.
Innymi słowy zgodnie z nim pozwani mogą prowadzić działalność w zakresie suszenia zbóż, w tym kukurydzy, w okresie od 1 października do 30 listopada każdego roku bez ograniczeń, a gdyby chcieli ją kontynuować w innym okresie to powinni spełnić warunek zainstalowania do kolumny suszarni zespołu aspiracji. Konsekwentnie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1500 zł, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat adwokackie). aj l.n