Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 366/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet admissibility requirements under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 366/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's decision regarding a land registry entry. The appellant failed to properly formulate the legal issue and provide the required deep legal argumentation for the admissibility ground under Article 3989 § 1(1) of the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the legal questions raised were irrelevant to the established facts and did not justify the appeal's admission.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly state the legal issue and provide separate, in-depth legal argumentation to establish the admissibility ground; failure to do so results in dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal issue formulation Civil Procedure Code land registry entry supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3984 § 1 and 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
pozostają irrelewantne dla rozstrzygnięcia, skoro dokument powołany przez wnioskodawczynię nie mógł stanowić podstawy wpisu w innej księdze wieczystej niż ta, do której został złożony.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw.
art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając zgodnie z art.
art. 108 § 1 k.p.c.
13 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
art. 391 § 1 and 39821 k.p.c.
z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c.
§ 7 pkt 5 and § 12 ust. 4 pkt 2 in conjunction with § 5 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002
art. 3984 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 65 § 1 k.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 31 stycznia 2014 r., II CSK 225/13
II CSK 344/10
II PK 98/05
Supreme Court dismisses cassation as no significant legal issue exists under Art. 393 § 1 k.p.c.
II CSK 225/13
Supreme Court dismisses appeal on land registry entry, limiting second-instance review to first-instance documents.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 366/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością S. Spółki komandytowej w G. poprzednio S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. ‎przy uczestnictwie […] Banku […] w Z. i S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B.‎o wpis w księdze wieczystej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Białymstoku‎z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II Ca 103/15, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika […] Banku [...] w Z. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).Zarówno sformułowane zagadnienia prawne dotyczące problemu kognicji sądu wieczystoksięgowego oraz problemu wykładni jednostronnego oświadczenia woli stanowiącego podstawę wpisu, jak i argumentacja wnioskodawców powołana w uzasadnieniu wniosku nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła omawiana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Nie stanowi bowiem istotnego zagadnienia prawnego taki problem prawny, którego rozstrzygnięcie nie miałoby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w stanie faktycznym ustalonym przez Sąd drugiej instancji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP, nr 15 - 16, poz. 243). Z wiążących ustaleń Sądu Okręgowego wynika, że wnioskodawczyni wniosła o wykreślenie hipoteki w dziale IV oznaczonej księgi wieczystej wskazując jako podstawę wpisu zezwolenie wierzyciela złożone do akt innej księgi wieczystej.

Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2014 r., II CSK 225/13 (OSP z 2015 r., nr 7 - 8, poz.

75) sąd wieczystoksięgowy nie jest uprawniony do dokonania wpisu w księdze wieczystej, jeżeli wnioskodawca we wniosku jako jego podstawę powołał dokument znajdujący się w innej księdze wieczystej, chociażby obie księgi wieczyste były prowadzone przez ten sam sąd i dotyczyły nieruchomości stanowiące własność tych samych osób, a dokument pozwalał na dokonanie analogicznego wpisu jak w księdze wieczystej, w której był podstawą wpisu. Problemy dotyczące dopuszczalności czynienia w postępowaniu wieczystoksięgowym ustaleń o okolicznościach, w jakich doszło do złożenia oświadczenia woli przy wykorzystaniu dokumentów znajdujących się w aktach księgi wieczystej oraz tego, czy pomyłka w treści takiego oświadczenia może być okolicznością stanowiącą podstawę jego wykładni w rozumieniu art. 65 § 1 k.c. pozostają irrelewantne dla rozstrzygnięcia, skoro dokument powołany przez wnioskodawczynię nie mógł stanowić podstawy wpisu w innej księdze wieczystej niż ta, do której został złożony.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 7 pkt 5 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 490).