Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 36/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet strict legal question prerequisites under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 36/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by co-owners seeking to terminate joint ownership of a property. The appellants argued that legal expenses incurred during a prior lease period should be compensated, citing a specific procedural ground for preliminary ruling. The court dismissed the appeal because the appellants failed to provide a deep legal analysis demonstrating significant jurisprudential controversy or unresolved legal issues requiring a Supreme Court decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on the preliminary ruling ground is inadmissible if the appellant fails to formulate a general abstract legal question, demonstrate significant legal controversies, and prove the necessity of a Supreme Court ruling for legal development.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal preliminary ruling joint ownership legal question civil procedure code jurisprudential controversy dismissed appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W skardze kasacyjnej uczestnicy jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W skardze kasacyjnej uczestnicy jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W skardze kasacyjnej uczestnicy jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 39899 § 2 k.p.c
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 39899 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 36/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z wniosku J. C. i M. C.‎przy uczestnictwie Z. C. i Z. C.‎o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lipca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu‎z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt I Ca 204/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Zamościu zniósł współwłasność określonej nieruchomości w ten sposób, że przyznał ją na współwłasność łączną wnioskodawcom i zasądził od nich na rzecz uczestników spłatę obliczoną według wartości nieruchomości bez uwzględnienia nakładów dokonanych na niej przez wnioskodawców w czasie, gdy byli dzierżawcami nieruchomości a uczestnicy nie byli jeszcze współwłaścicielami i nabyli swoje udziały w nieruchomości w okresie późniejszym i za cenę nie uwzględniającą wartości nakładów.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Zamościu oddalił apelację uczestników od powyższego postanowienia. W skardze kasacyjnej uczestnicy jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. stwierdzając, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne: „czy przy sądowym zniesieniu współwłasności podlegają rozliczeniu pomiędzy współwłaścicielami nakłady poniesione na nieruchomość przez niektórych ze współwłaścicieli nieruchomości, w sytuacji, gdy nakłady przez tych współwłaścicieli były ponoszone w okresie, gdy żadnemu ze współwłaścicieli będących stronami postępowania o zniesienie współwłasności, nie przysługiwała współwłasność, nakłady natomiast były ponoszone na gruncie w okresie, kiedy współwłaściciele żądający ich rozliczenia dysponowali gruntem w ramach umowy dzierżawy ?”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, skarżący, który jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. powinien przedstawić występujące w sprawie zagadnienie prawne przez jego odpowiednie sformułowanie jako ogólnego, abstrakcyjnego pytania prawnego powstałego na tle określonego przepisu prawa, przedstawić w pogłębionym wywodzie prawnym występujące w związku z zagadnieniem kontrowersje i rozbieżne oceny prawne oraz wykazać, że mają one poważny i uniwersalny charakter, a mimo to nie doczekały się rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, koniecznego nie tylko do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy lecz także innych podobnych spraw i dla rozwoju judykatury (porównaj między innymi postanowienia z dnia 10 maja 2001 r.

II CZ 35/01, OSNC 2002/1/11, z dnia 7 czerwca 2005 r. V CSK 3/05 i z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07, nie publ.). Skarżący nie wykazali tych okoliczności. Nie przedstawili bowiem pogłębionego wywodu prawnego zawierającego omówienie kontrowersji i rozbieżnych ocen prawnych występujących na tle zagadnienia ani nie odnieśli się do licznych orzeczeń Sądu Najwyższego w tym zakresie, zawartych między innymi w wyrokach z dnia 7 marca 1997 r. II CKN 57/96 (OSNC 1997/6-7/92) i z dnia 25 lipca 2003 r. V CK 141/02, nie publ., postanowieniach z dnia 5 grudnia 1997 r.

I CKN 558/97 (OSNC 1998/7-8/112) i z dnia 18 marca 1999 r. I CKN 928/97, nie publ. oraz uchwałach z dnia 30 września 2005 r. III CZP 50/05, OSNC 2006/3/40, z dnia 10 maja 2006 r. III CZP 11/06 (OSNC 2007/3/38) i z dnia 21 lutego 2008 r. III CZP 144/07 (OSNC 2009/2/22). Nie wykazali też, że konieczne jest ponowne zajęcie stanowiska przez Sąd Najwyższy w tym przedmiocie. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 39899 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. jw