Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 350/18 Generato dall'IA

Polish Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and procedural grounds.

Numero d'incarto IV CSK 350/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant failed to demonstrate an obvious violation of substantive or procedural law as required by the statute. Consequently, the court dismissed the appeal because the arguments merely repeated lower court complaints without meeting the threshold for obviousness.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if it reveals a significant legal issue or an obvious violation of law; mere repetition of lower court arguments or arguments outside the appeal's scope does not satisfy these requirements.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious violation of law procedural grounds requirement scope of cassation review Supreme Court of Poland motivi di cassazione modificazione delle conclusioni cognizione del ricorso per cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 382 k.p.c.
i oddalającego powództwo o zapłatę, opierając skargę na podstawie naruszenia przepisów prawa procesowego - art. 382 i art.
Art. 328 § 2 k.p.c.
382 i art. 328 § 2 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. oraz prawa materialnego - art.
Art. 494 k.c.
oraz prawa materialnego - art. 494, art.
Art. 627 k.c.
Art. 637 § 2 k.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., nie orzekając o kosztach postępowania kasacyjnego ze względu na powiązanie wniosku o ich zasądzenie jedynie z wnioskiem o oddalenie skargi.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., nie orzekając o kosztach postępowania kasacyjnego ze względu na powiązanie wniosku o ich zasądzenie jedynie z wnioskiem o oddalenie skargi.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
Strona nie może też skutecznie opierać się w uzasadnieniu wniosku na zarzutach, które nie zostały objęte podstawami skargi, z uwagi na granice, w jakich Sąd Najwyższy mógłby skargę rozpoznać (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 350/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa O. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko "W." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powódka O. spółka z o.o. w G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 listopada 2017 r., zmieniającego w całości wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 6 czerwca 2016 r. na skutek apelacji strony pozwanej „W.” spółki z o.o. w G. i oddalającego powództwo o zapłatę, opierając skargę na podstawie naruszenia przepisów prawa procesowego - art. 382 i art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz prawa materialnego - art. 494, art. 627 i art. 637 § 2 k.c. Skarżąca uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością wynikającą z dopuszczenia się przez Sąd odwoławczy „kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego (…)”.Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez stronę odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c. Wymagany sposób uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania został wszechstronnie wyjaśniony w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Powołując się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) skarżąca powinna przedstawić stosowną argumentację prawną zmierzającą do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia wskazanych w podstawach kasacyjnych przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego wyroku oraz tych podstaw (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.); uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi z tej przyczyny do rozpoznania powinno koncentrować się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości” zasadności skargi.

Jednocześnie, uzasadnienie wniosku nie może polegać na powtórzeniu, choćby w zmodyfikowanej formie, zarzutów kasacyjnych lub ich uzasadnienia, ani nie może być sformułowane w sposób, który wymagałby oceny ich zasadności.Uzasadnienie wniosku powódki nie odpowiada tym warunkom, gdyż sprowadza się do skrótowego powtórzenia niektórych z postawionych w skardze zarzutów, a także do ich uzupełnienia o nowe zarzuty oraz do przedstawienia kilku własnych uwag na ich temat. Skarżąca nie przedstawiła natomiast argumentacji prawnej wymaganej przy powołaniu się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zdolnej do przekonania o „oczywistej” zasadności skargi.Podstawy skargi i ich uzasadnienie samodzielnie służą jedynie wykazaniu, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, nie zaś, że zasadność ta ma oczywisty, a zatem kwalifikowany charakter (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52 i z dnia 14 lutego 2017 r., IV CSK 436/16, niepubl.).

Strona nie może też skutecznie opierać się w uzasadnieniu wniosku na zarzutach, które nie zostały objęte podstawami skargi, z uwagi na granice, w jakich Sąd Najwyższy mógłby skargę rozpoznać (art. 39813 § 1 k.p.c.). Zarzutem skarżącej, który wykraczał poza podstawy kasacyjne, był zarzut naruszenia art. 387 k.c. postawiony wprost w punkcie pierwszym uzasadnienia wniosku. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku odniosła się do także do kwestii związanych z wykładnią łączącej strony umowy, jednak wywody w tym zakresie są bezprzedmiotowe z powodu niepowołania w podstawach skargi zarzutu naruszenia art. 65 k.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., nie orzekając o kosztach postępowania kasacyjnego ze względu na powiązanie wniosku o ich zasądzenie jedynie z wnioskiem o oddalenie skargi. jw