Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of necessity for handwriting expert opinion on contract validity.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a plaintiff seeking a retrial of a final judgment regarding the invalidity of property contracts. The lower court denied the retrial request because it found the defendants' written declarations of contract invalidity to be unreliable, rather than questioning the authenticity of their signatures. The Supreme Court ruled that since no party contested the signature authenticity, an expert opinion on handwriting was unnecessary for the case's resolution.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on the need for an expert opinion on signature authenticity is inadmissible if the court's decision rests on the reliability of the document's content rather than the signature's genuineness.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 344/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt I ACa […]w sprawie z powództwa J. S.przeciwko D. S., S. S., małoletniej F. S., małoletniej L. S. i M. K.o stwierdzenie nieważności umów,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańskuz dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt V ACa 6/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; przyznaje adw. S. M. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Gdańsku kwotę 5400,- (pięć tysięcy czterysta) zł, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił, wniesioną przez powoda J. S. przeciwko pozwanym D., S., F. i L. S. oraz M. K., skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 24 listopada 2011 r., oddalającym apelację powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo o stwierdzenie nieważności umów zawartych przez powoda z jego obecnie nieżyjącą już żoną J. S. o rozszerzeniu wspólności majątkowej małżeńskiej (z dnia 30 grudnia 2004 r.) i o wyłączeniu wspólności majątkowej małżeńskiej (z dnia 20 stycznia 2005 r.) oraz zawartych przez J.
S. z pozwanymi D. i S. S. w dniach 30 grudnia 2004 r. i 20 stycznia 2005 r. umów sprzedaży nieruchomości oraz umowy ustanowienia służebności osobistych i umowy o podziale majątku wspólnego. Sąd Apelacyjny, oceniając podstawę wznowienia opartą na art. 403 § 2 k.p.c. i twierdzeniu o wykryciu nowego dowodu w postaci odnalezionych w dniu 20 kwietnia 2013 r. pisemnych oświadczeń pozwanych D. i S. S. z dnia 30 grudnia 2004 r. i z dnia 20 stycznia 2005 r. o pozorności umowy sprzedaży nieruchomości i nie zapłaceniu przez nich ceny, stwierdził, że oświadczenia te nie są wiarygodne.
Ocenę tę poprzedziła dokonana przez Sąd Apelacyjny analiza materiału dowodowego, w tym zeznań stron i uczestników postępowań cywilnych i postępowania karnego, toczących się w przedmiocie zaskarżonych czynności prawnych, prowadząca do wniosku, że pisemne oświadczenia pozwanych D. i S. S. o pozorności umów są niewiarygodne oraz że zostały złożone już po zawarciu tych umów i stanowią próbę upozorowania ex post oświadczeń woli stron powyższych czynności prawnych. W skardze kasacyjnej opartej na zarzutach naruszenia art. 412 § 2 w zw. z art. 232 w zw. z art. 278 § 1, w zw. z art. 253 w zw. z art. 229 k.p.c., powód, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Stwierdził, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, bowiem Sąd Apelacyjny oddalając skargę o wznowienie, nie dopuścił z urzędu dowodu z opinii biegłego z zakresu grafometrii i pisma ręcznego na okoliczność autentyczności podpisów D. i S. S. pod pismami zawierającymi ich oświadczenie o pozorności umów, mimo że rozstrzygnięcia sprawy wymagało wiadomości specjalnych w tej dziedzinie celem stwierdzenia wiarygodności złożonych pisemnych oświadczeń tych pozwanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pozwala na stwierdzenie, że skarżący nie wykazał, iż z przyczyn przez niego wskazanych skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Wbrew jego stanowisku nie zachodziła potrzeba ustalenia autentyczności czy wiarygodności podpisów pozwanych D. i S. S. na ich pisemnych oświadczeniach o pozorności umów, bowiem nikt w sprawie - także Sąd Apelacyjny - nie zakwestionował autentyczności czy wiarygodności tych podpisów, a więc nie zakwestionował faktu, że podpisali oni powyższe oświadczenie.
Przyczyną oddalenia skargi o wznowienie postępowania było to, że Sąd Apelacyjny odmówił wiarygodności treści tych oświadczeń a nie autentyczności podpisów pod nimi. Nie było zatem potrzeby dopuszczenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność autentyczności podpisów pozwanych na oświadczeniach. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. l.n