Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interpretation issues and procedural defects.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to admit the landlord's cassation appeal to review, citing insufficient grounds under the Code of Civil Procedure. The appellant failed to demonstrate that the cited statutes required interpretation or that the proceedings were invalid, while also contradicting their prior stance on the defendant's identity. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the necessary legal significance and procedural justification for further examination.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates a need for legal interpretation, serious doubts in case law, procedural invalidity, or obvious merit; failure to substantiate these grounds warrants dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 344/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" w W.przeciwko Burmistrzowi Miasta W.o ustalenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2013 r.,skargi kasacyjnej strony powodowej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt I ACz […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powódka Spółdzielnia Mieszkaniowa „[…]” w W. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 lutego 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.
W skardze kasacyjnej skarżąca w ogóle nie wyjaśniła, które przepisy i z jakich przyczyn wymagają wykładni. Wskazując bowiem w podstawach skargi kasacyjnej naruszenie art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji oraz art. 199 § 2 in fine w zw. z art. 70 § 1 zd. 1 k.p.c., w uzasadnieniu wniosku wskazała na art. 80 oraz 78 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W konsekwencji nie wiadomo, czy wątpliwości interpretacyjne budzą przepisy art. 78 ust. 2 i art. 80 ustawy o gospodarce nieruchomościami, czy przepisy wypełniające podstawy skargi kasacyjnej, w szczególności dotyczące możliwości zastosowania wskazanych przez skarżącego przepisów postępowania.
Poza tym uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania abstrahuje całkowicie od konkretnej sytuacji sprawy, w której powódka w toku postępowania przed Sądem pierwszej i drugiej instancji zajęła jednoznacznie stanowisko, że pozwaną w sprawie nie jest Gmina, lecz jej organ - Burmistrz Miasta W., któremu, zdaniem powódki, przysługiwała w sprawie zdolność sądowa, a okoliczność, że pozwaną jest Gmina, a nie jej organ, powódka podniosła dopiero na etapie postępowania kasacyjnego. Z tych względów nie odniesiono się w skardze w ogóle do zagadnienia, czy obowiązek wyjaśniania przez sąd, kto jest stroną pozwaną w sprawie zachodził także wówczas, gdy strona jednoznacznie określała ją w postępowaniu sądowym (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2001 r., III CZP 10/01, OSNC 2001, nr 10, poz. 147, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., IV CK 313/05, nie publ. oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2008 r., II CSK 10/08, nie publ.).Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. awjw