Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 333/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error, citing facts and evidence review prohibitions.

Numero d'incarto IV CSK 333/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling it was not obviously justified. The appellants argued the lower court erred in assessing evidence regarding property possession, but the Court held that cassation cannot challenge factual findings or evidence evaluation. Consequently, the appeal was rejected because the arguments did not demonstrate an obvious legal violation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is obviously justified only if it points to an obvious legal error, as appeals based on factual findings or evidence assessment are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious legal error factual findings evidence assessment Supreme Court property possession procedural law azione di manutenzione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Nadto, uczestnicy postępowania wnieśli o zasądzenie od skarżących kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Tymczasem zawarty w art. 3983 § 3 k.p.c. zakaz oparcia skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów oraz związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Art. 520 § 3 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c. oraz § 10 ust.
§ 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Nadto, uczestnicy postępowania wnieśli o zasądzenie od skarżących kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
Tymczasem zawarty w art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Nadto, uczestnicy postępowania wnieśli o zasądzenie od skarżących kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 15/01
Supreme Court dismissed cassation as inadmissible due to lack of obvious legal error under Polish Labor Code.
I PKN 157/01
Supreme Court dismissed cassation for lack of obvious legal error in labor dispute regarding reinstatement.
II PK 223/09
Skarżący powinien przedstawić wywód prawny, zmierzający do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09).
V CSK 459/09
postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2010 r., V CSK 459/09).Skarżący nie wykazali, że skarga jest oczywiście uzasadniona.
IV CSK 136/20
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and factual challenge under Civil Procedure Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 333/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z wniosku J. G.‎przy uczestnictwie W. B., R. B., J. G. i H. W.‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy i uczestniczki postępowania J. G.od postanowienia Sądu Okręgowego w R.‎z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt IV Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza solidarnie od J. G. i J. G. na rzecz W. B. i R. B. kwoty po 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca J. G. i uczestniczka postępowania J.G. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z 29 października 2019 r., zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na oczywistą zasadność skargi, wskazując, że zaskarżone postanowienie narusza powołane w skardze kasacyjnej przepisy prawa materialnego, na skutek niedostatecznego zbadania przesłanki posiadania samoistnego.

Zdaniem skarżących, Sąd Okręgowy przyjmując zależność posiadania wnioskodawcy i jego żony pominął ustalenia dotyczące sposobu korzystania z nieruchomości w całym badanym okresie.W odpowiedzi na skargę uczestnicy postępowania W. B. i R. B. wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie oddalenie skargi kasacyjnej w całości. Nadto, uczestnicy postępowania wnieśli o zasądzenie od skarżących kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeśli wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazuje na oczywistą zasadność skargi, to w jego uzasadnieniu powinny się znaleźć odpowiednie wywody potwierdzające tę okoliczność. Skarga jest bowiem oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01 oraz z 17 października 2001 r., I PKN 157/01).

Skarżący powinien przedstawić wywód prawny, zmierzający do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09). Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna już nawet przy pobieżnej lekturze skargi (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2010 r., V CSK 459/09).Skarżący nie wykazali, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Zasadnicza część argumentacji skarżących, zawarta we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zmierza do zakwestionowania dokonanej przez sądy obu instancji oceny dowodów oraz poczynionych na tej podstawie ustaleń faktycznych.

Tymczasem zawarty w art. 3983 § 3 k.p.c. zakaz oparcia skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów oraz związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.) oznacza niedopuszczalność powoływania się przez skarżącego na wadliwość orzeczenia sądu drugiej instancji, polegającą na ustaleniu faktów lub niewłaściwie przeprowadzonej ocenie dowodów również we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 października 2020 r., IV CSK 136/20).

Już tylko z tego względu wywód dotyczący oczywistej zasadności skargi nie może być uznany za wystarczający do przyjęcia skargi.Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015, poz. 1800 ze zm.) zasądził solidarnie od skarżących na rzecz W.

B. i R. B. kwoty po 450 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.ke