Supreme Court dismisses collateral intervention appeal as inadmissible due to lack of legal interest and contradiction with debtor's actions.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the collateral intervention appeal filed by a life insurance company while allowing the main plaintiff's appeal. The debtor's administrator had consistently requested the suspension of proceedings in both the first and second instances, yet the insurance company intervened with contradictory arguments. The court ruled the intervention inadmissible because it lacked legal interest (gravamen) and directly contradicted the administrator's established procedural conduct.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 79 ust. 2 k.p.c.; Art. 398-6 § 3 k.p.c.: A collateral intervener's actions must not contradict the main party's conduct, and an appeal without legal interest is inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 327/12
POSTANOWIENIE
Dnia 4 października 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa P. INVESTMENTS Spółki Akcyjnej w G.
przeciwko Syndykowi masy upadłości Telewizji Familijnej Spółki Akcyjnej
w W.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Powszechnego Zakładu
Ubezpieczeń na Życie Spółki Akcyjnej w W.
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 4 października 2012 r.,
na skutek dwóch skarg kasacyjnych: strony powodowej oraz interwenienta
ubocznego po stronie pozwanej Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń na Życie
Spółki Akcyjnej w W.
od postanowienia Sądu Apelacyjnego
z dnia 27 stycznia 2012 r.,
przyjmuje skargę kasacyjną powoda do rozpoznania oraz
odrzuca skargę kasacyjną interwenienta ubocznego
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r. Sąd Apelacyjny uchylił wyrok
Sądu Okręgowego i umorzył postępowanie w sprawie.
W skardze kasacyjnej interwenient uboczny po stronie pozwanej,
Powszechny Zakład Ubezpieczeń na Życie S.A. w W., wnosił o uchylenie
zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenie wyroku Sądu Okręgowego
w całości oraz przekazanie pozwu, jako zgłoszonej wierzytelności i potrącenia
sędziemu-komisarzowi w celu rozstrzygnięcia w postępowaniu upadłościowym
Telewizji Familijnej S.A. ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w
całości i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę kasacyjną interwencja
zgłoszona przez Powszechny Zakład Ubezpieczeń na Życie S.A. nie jest
interwencją uboczną samoistną, bowiem wyrok wydany w tym procesie dotyczy
stosunku prawnego istniejącego jedynie pomiędzy powodem a pozwaną. Wyrok
pozbawiający wykonalności tytuł wykonawczy przysługujący pozwanemu nie
wywołuje bezpośredniego skutku prawnego w relacji występującej pomiędzy
interwenientem a powodem i jedynie pośrednio rzutuje na sferę prawną
interwenienta jako wierzyciela. Z tego względu do sytuacji procesowej skarżącego
jako interwenienta niesamoistnego ma zastosowanie art. 79 zdanie drugie k.p.c.,
zgodnie z którym interwenient uboczny jest wprawdzie uprawniony do wszelkich
czynności procesowych dopuszczalnych według stanu sprawy, jednak nie mogą
one pozostawać w sprzeczności z czynnościami i oświadczeniami strony, do
której przystąpił. Za sprzeczną z czynnościami i oświadczeniami strony uznać
należy każdą
czynność
procesową
i
każde
oświadczenie
interwenienta
ubocznego, które zawierają treści przeciwstawne do czynności lub oświadczeń
strony, do której interwenient uboczny przystąpił. Chodzi tu o czynności lub
oświadczenia, które w sposób wyraźny, ewidentny wzajemnie się wyłączają ze
względu na odmienną treść i intencje strony oraz interwenienta ubocznego.
Wskazać należy, że pozwany syndyk masy upadłości wnosił przed Sądem
pierwszej instancji o umorzenie postępowania na podstawie art. 182 -1 § 1 k.p.c.,
w apelacji od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 maja 2011 r. zarzucił
naruszenie art. 182-1 § 1 k.p.c. i we wnioskach apelacji zażądał umorzenia
postępowania na tej podstawie. Postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27
stycznia 2012 r. jest więc w pełni zgodne ze stanowiskiem pozwanego. Wskazać
należy, że pozwany syndyk masy upadłości nie zaskarżył orzeczenia Sądu drugiej
instancji, i co więcej nie ma interesu prawnego w jego zaskarżeniu. W przypadku,
gdyby syndyk wniósł skargę kasacyjną od rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji
skarga
podlegałaby
odrzuceniu.
Zgodnie
bowiem
z ugruntowanym
orzecznictwem sądowym przesłanką zaskarżenia orzeczenia w postępowaniu
cywilnym jest istnienie interesu prawnego w zaskarżeniu (gravamen), który
oznacza pokrzywdzenie polegające na niekorzystnej dla strony różnicy między
zgłoszonym przez nią żądaniem i treścią rozstrzygnięcia. Brak gravaminis stanowi
podstawę do odrzucenia środka.
Ze względu na fakt, że skarga kasacyjna interwenienta ubocznego jest
rażąco sprzeczna z czynnościami i oświadczeniami syndyka masy upadłości (art.
79 k.p.c.) podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 398-6 § 3
k.p.c.).