Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 325/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded regarding public road land entry error.

Numero d'incarto IV CSK 325/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court's refusal to register a public road land entry. The County argued that the lower court violated administrative law principles by omitting specific statutory provisions, while the lower court maintained the documents lacked legal basis for registration. The Supreme Court rejected the appeal because the alleged legal error was not obvious on the face of the case and did not require deeper analysis.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 520 § 3 k.p.c.; A cassation appeal is clearly unfounded only when the alleged defect is immediately apparent without further analysis, and the lower court's evaluation of documentary evidence remains consistent with established precedent.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal clearly unfounded appeal public road land entry notary deed registry administrative law principles

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 520 § 3 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawcy do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 7 pkt 5 i § 12 ust.
Art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną
Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powiat W., przytaczając jako podstawy kasacyjne naruszenie art. 103 ust.
Art. 2a i art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
W ocenie Sądu Okręgowego dokumenty załączone do wniosku o wpis do księgi wieczystej i jego treść nie dawały w świetle art. 2a i art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych podstaw do dokonania żądanego wpisu.
Art. 6268 k.p.c.
W szczególności dokonując tej oceny Sąd Okręgowy nie mógł ze względu na zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego (art. 6268 k.p.c.) w ogóle naruszyć art.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 6268 k.p.c
W szczególności dokonując tej oceny Sąd Okręgowy nie mógł ze względu na zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego (art. 6268 k.p.c.) w ogóle naruszyć art.
art. 520 § 3 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawcy do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 325/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku Powiatu W.‎przy uczestnictwie Gminy Miasta W.‎o wpis,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt III Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEWedług art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powiat W., przytaczając jako podstawy kasacyjne naruszenie art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U.1998.133.872) oraz art. 2a i art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (j.t.Dz.U.2013.260), uzasadnił żądanie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oczywistą jej zasadnością ze względu na pominięcie przy rozpoznawaniu jego wniosku o wpis do księgi wieczystej, dotyczącego działki drogowej, art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

Tak umotywowany wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zasługuje na uwzględnienie.W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).

W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia prawa. W ocenie Sądu Okręgowego dokumenty załączone do wniosku o wpis do księgi wieczystej i jego treść nie dawały w świetle art. 2a i art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych podstaw do dokonania żądanego wpisu. Ocena ta nie budzi wątpliwości i pozostaje w zgodzie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego zajętym w analogicznej sprawie z udziałem tych samych uczestników (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2015 r., IV CSK 313/14). W szczególności dokonując tej oceny Sąd Okręgowy nie mógł ze względu na zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego (art. 6268 k.p.c.) w ogóle naruszyć art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r.

– Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną przez jego niezastosowanie, a to z powodu niepowołania tego przepisu przez wnioskodawcę jako podstawy żądanego wpisu. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawcy do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 7 pkt 5 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.

U. 2013. 490). [l.n]