Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 324/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeals on co-ownership termination, finding no legal issues warranting review.

Numero d'incarto IV CSK 324/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed all three cassation appeals filed by A.K., H.P., and H.M. against a lower court's decision to terminate co-ownership. The applicants argued that the Civil Code requires compensation when former owners retain possession but their share differs, or that the court erred in assessing prerequisites for such compensation. The court rejected these claims, stating that the legal question regarding compensation does not raise serious interpretative doubts and that the lower court's reasoning was not obviously incorrect.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 212 k.c.: The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless it raises a significant legal issue or requires interpretation of provisions causing serious doubts or divergences in case law.

Parole chiave

Generato dall'IA
termination of co-ownership compensation for possession cassation appeal dismissal Civil Code interpretation Supreme Court jurisdiction property rights modification legal issue threshold quota di comproprietà

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 212 k.c.
Tym bardziej jednak nie ma wpływu na wykładnię art. 212 k.c., zatem wskazywane w skardze kasacyjnej istotne zagadnienie prawne nie uzasadnia przyjęcia jej do rozpoznania.
Art. 623 k.p.c.
Kwestia ta nie uzasadnia jednak przyjęcia skargi do rozpoznania, ponieważ brzmienie przepisu celowo jest w tym zakresie elastyczne, a art. 623 k.p.c. wprost wskazuje na potrzebę uwzględnienia przez sąd meriti wszelkich okoliczności.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 212 k.c
dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano potrzebę wykładni art. 212 k.c.
art. 623 k.p.c
Kwestia ta nie uzasadnia jednak przyjęcia skargi do rozpoznania, ponieważ brzmienie przepisu celowo jest w tym zakresie elastyczne, a art. 623 k.p.c.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 324/19 POSTANOWIENIE Dnia 1 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku A.Z.‎przy uczestnictwie H.Z., M.R., M.R.1, A.K., H.M., B.K., H.P., A.K.1, W.G., A.P., D.W., M.D. i J.B.‎o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 października 2020 r.,‎na skutek skarg kasacyjnych uczestniczek postępowania – A.K., H.P. i H.M. od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku‎z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt III Ca 930/16, 1. odmawia przyjęcia do rozpoznania wszystkich skarg kasacyjnych;

2. zasądza od A.K. na rzecz wnioskodawczyni kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;

3. zasądza od H.P. na rzecz wnioskodawczyni kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;

4. zasądza od H.M. na rzecz wnioskodawczyni oraz B.K.kwoty po 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie zostały wniesione trzy skargi kasacyjne. W skardze kasacyjnej A.K. dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano potrzebę wykładni art. 212 k.c. co do tego, czy jeśli wskutek zniesienia współwłasności dotychczasowi właściciele utrzymują zakres dotychczasowego posiadania, jednakże z dokonanych ustaleń okazuje się, że ich udział w nieruchomości jest inny od zakresu posiadania, to należą się dopłaty.

Kwestia ta nie budzi wątpliwości, czym innym jest bowiem prawo własności (i udział w takim prawie), a czym innym zakres posiadania nieruchomości. Jest też jasne, że jeśli zakres posiadania nie odpowiada wartości udziału, to przez zniesienie współwłasności przez utrzymanie dotychczasowego zakresu posiadania dochodzi do modyfikacji prawa własności, co powinny rekompensować dopłaty. Nie ma przy tym znaczenia na tym etapie twierdzenie, że to wysokość udziałów konkretnej osoby została błędnie wskazana wcześniej, a w istocie nabyte zostało prawi własności wyznaczone granicami posiadania.

Zarzut tej natury mógłby być kierowany jedynie przeciwko dawnej czynności prawnej, lub też w kontekście kwestionowania zgodności treści KW z rzeczywistością (co do wielkości poszczególnych udziałów). Mogłoby być to też ewentualnie kwestionowane w ramach zarzutów apelacyjnych, lecz już nie kasacyjnych, bo dotyczy ustaleń faktycznych w sprawie. Tym bardziej jednak nie ma wpływu na wykładnię art. 212 k.c., zatem wskazywane w skardze kasacyjnej istotne zagadnienie prawne nie uzasadnia przyjęcia jej do rozpoznania. W skardze kasacyjnej H.P. dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazano na potrzebę wykładni art. 212 k.c. w kontekście tego, jakie przesłanki powinien brać pod uwagę sąd meriti decydując o zasądzeniu dopłat.

Kwestia ta nie uzasadnia jednak przyjęcia skargi do rozpoznania, ponieważ brzmienie przepisu celowo jest w tym zakresie elastyczne, a art. 623 k.p.c. wprost wskazuje na potrzebę uwzględnienia przez sąd meriti wszelkich okoliczności. Ponadto nie istnieje potrzeba wykładni art. 212 k.c. co do uwzględniania w przypadku dokonywania podziału nieruchomości stanowiska jednego ze współwłaścicieli będącego sprzeciwem do nieprzyznawania mu prawa w naturze - w żadnym wypadku nie jest ono wiążące dla sądu, a jest jedną z okoliczności branych przez sąd pod uwagę z urzędu.

Pozostałe argumenty wskazane w tej skardze kasacyjnej dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania stanowią wyłącznie polemikę z rozstrzygnięciem sądu, nie dowodzą jednak jego oczywistej nieprawidłowości, zatem nie mogą przemawiać za przyjęciem skargi do rozpoznania. W skardze kasacyjnej H.M. uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest tożsame z tym zawartym w skardze A.K., skarga ta zatem również nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania.W skargach kasacyjnych wniesionych w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg do rozpoznania.as]jw