Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 319/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of admissibility due to failure to prove obviousness of legal error.

Numero d'incarto IV CSK 319/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's decision to reject an inheritance partition claim. The appellant argued that the lower court incorrectly interpreted the law regarding sham contracts and the random nature of life annuity agreements. The court ruled that the appeal was inadmissible because the lawyer failed to provide a professional legal argument demonstrating why the alleged error was obvious to any jurist.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to substantiate the obviousness of the alleged legal error, as mere repetition of the legal basis without proving the error's glaring nature does not satisfy the statutory requirements for admissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obviousness of legal error life annuity contract sham inheritance partition proceedings professional legal argumentation declinatoria di competenza motivi di cassazione grado della prova

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Można przypuszczać, że pełnomocnik słyszał i miał możliwość zapoznać się z od dawna utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa oraz doktryny, co oznacza oczywista zasadność skargi kasacyjnej i jak ma wyglądać profesjonalny wywód prawniczy, który o tej oczywistości na gruncie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia prawomocnego już orzeczenia sądowego, nie stanowi uruchomienia trzeciej instancji sądowej.Z tych względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało orzec jak w postanowieniu.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
polega na błędnej wykładni i przyjęciu, „że umowa dożywocia ma charakter losowy, gdyż czas trwania obowiązków nabywcy nieruchomości uzależniony jest od długości życia dożywotniego” [chyba dożywotnika?], „którego nie da się z góry określić”.Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
W przedstawionych orzeczeniach zabrakło niektórych, które mogłyby pomóc zrozumieć prawidłowość rozstrzygnięcia sprawy w zaskarżonym postanowieniu, mającym podstawę w stanie faktycznym, ustalonym i niepodlegającym weryfikacji na tym etapie rozpoznania sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.), np.
art. 13 § 2 k.p.c
386 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 908 k.c
Oczywistość naruszenia art. 908 k.c.
art. 83 § 1 k.c
przez błędną wykładnię oświadczeń woli stron; art. 83 § 1 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Można przypuszczać, że pełnomocnik słyszał i miał możliwość zapoznać się z od dawna utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa oraz doktryny, co oznacza oczywista zasadność skargi kasacyjnej i jak ma wyglądać profesjonalny wywód prawniczy, który o tej oczywistości na gruncie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
polega na błędnej wykładni i przyjęciu, „że umowa dożywocia ma charakter losowy, gdyż czas trwania obowiązków nabywcy nieruchomości uzależniony jest od długości życia dożywotniego” [chyba dożywotnika?], „którego nie da się z góry określić”.Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Można przypuszczać, że pełnomocnik słyszał i miał możliwość zapoznać się z od dawna utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa oraz doktryny, co oznacza oczywista zasadność skargi kasacyjnej i jak ma wyglądać profesjonalny wywód prawniczy, który o tej oczywistości na gruncie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CKN 219/98 (nie publ.)
III CKN 219/98 (nie publ.) oraz uchwały Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2009 r.
III CZP 21/09 (OSNC 2010, nr 1, poz. 13)
III CZP 21/09 (OSNC 2010, nr 1, poz. 13).
III CZP 21/09
Hidden life-estate contract under fake sale deed is void if not notarized per Civil Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 319/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z wniosku P. R.‎przy uczestnictwie (…)‎o dział spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację uczestników postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w E. z dnia 7 listopada 2018 r. w sprawie z wniosku P. R. o dział spadku po swoim zmarłym ojcu. Oddalając apelację uczestników Sąd drugiej instancji podzielił ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego i ocenę prawną w odniesieniu do stwierdzenia nieważności umowy o dożywocie, zawartej między zmarłym i uczestnikami postępowania, z powodu jej pozorności oraz dokonanego działu spadku; zasądził także spłaty od uczestników na rzecz wnioskodawcy.W skardze kasacyjnej uczestnicy postępowania zarzucili Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 233 § 1 w związku z art. 328 § 2, art. 316 § 1, a także art. 382 i art. 386 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. W zakresie prawa materialnego naruszenie przepisów dotyczy art. 65 § 1 i 2 w związku z art. 3531 i art. 908 k.c. przez błędną wykładnię oświadczeń woli stron; art. 83 § 1 k.c. przez błędną wykładnię prowadzącą do niewłaściwego zastosowania tego przepisu; art. 908 k.c. przez błędną wykładnię polegająca na pominięciu losowego charakteru umowy dożywocia.

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pełnomocnik uczestników uznał skargę za oczywiście uzasadnioną oraz stwierdził rozbieżności orzecznicze, powodujące, jak stwierdził, istnienie zagadnienia prawnego dotyczącego wykładni art. 83 § 1 k.c. Zdaniem skarżącego, oczywistość skargi polega na naruszeniu art. 83 § 1 k.c. przez błędną wykładnię „i w konsekwencji uznanie, że umowa o dożywocie jest umową pozorną, podczas gdy warunkiem takiego uznania jest wiedza obu stron a w niniejszym postępowaniu nie została ta przesłanka wykazana”.

Oczywistość naruszenia art. 908 k.c. polega na błędnej wykładni i przyjęciu, „że umowa dożywocia ma charakter losowy, gdyż czas trwania obowiązków nabywcy nieruchomości uzależniony jest od długości życia dożywotniego” [chyba dożywotnika?], „którego nie da się z góry określić”.Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c. wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wymaga merytorycznego uzasadnienia, nie tylko formalnego wyodrębnienia od uzasadnienia samej skargi. Można przypuszczać, że pełnomocnik słyszał i miał możliwość zapoznać się z od dawna utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa oraz doktryny, co oznacza oczywista zasadność skargi kasacyjnej i jak ma wyglądać profesjonalny wywód prawniczy, który o tej oczywistości na gruncie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przekona Sąd Najwyższy.

Z pewnością nie wystarczy powtórzyć zarzutu będącego podstawą prawną samej skargi, lecz powinien dowieść, że wadliwość zastosowania przepisów, które powołuje jest tak rażąca, iż dla przeciętnego prawnika jawi się jako oczywista i nie wymagająca pogłębionej argumentacji. Niestety, pełnomocnik skarżących nic takiego nie uczynił. Przeciwnie, osłabił swój wniosek przez stwierdzenie, że skarga nie jest chyba taka oczywista, skoro wymaga rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, które w dodatku pomieszane zostało z przyczyną tego zagadnienia, mianowicie rozbieżnościami orzeczniczymi dotyczącymi wykładni art. 83 § 1 k.c.Przede wszystkim, pełnomocnik skarżących zapomniał, że zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., na który to przepis również się nie powołał, nie każde zagadnienie prawne może stanowić podstawę skargi kasacyjnej.

Chodzi o zagadnienie istotne i to trzeba we wniosku wykazać, jak również to, że zagadnienie prawne występuje rzeczywiście. Dopiero w ostatnim zdaniu wniosku zagadnienie to jest sformułowane: „czy w przypadku uznania pozorności zapisów” [chyba chodzi o przepisy?] „charakterystycznych dla umowy dożywocia (świadczenia ekwiwalentne), ważna jest umowa darowizny jako czynność ukryta?” Dalej nie ma już żadnego uzasadnienia.Z kolei w odniesieniu do rozbieżności orzeczniczych, to są one wplecione we wniosku w zagadnienie prawne, jednak przytoczone orzeczenia, jak wynika z ich treści nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy.

W każdym razie w uzasadnieniu wniosku nie jest to nawet uprawdopodobnione oraz nie ma wskazanych żadnych wniosków, które z przedłożonych orzeczeń wynikałyby dla sprawy. Stosownie do utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego i doktryny rozbieżności orzecznicze wymagają rozważenia, nawet gdy się je wykaże, jeżeli ich rozstrzygnięcie posłuży do rozpoznania toczącego się sporu, a jednocześnie wpłynie na rozwój prawa. W przedstawionych orzeczeniach zabrakło niektórych, które mogłyby pomóc zrozumieć prawidłowość rozstrzygnięcia sprawy w zaskarżonym postanowieniu, mającym podstawę w stanie faktycznym, ustalonym i niepodlegającym weryfikacji na tym etapie rozpoznania sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.), np. wyroku Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 1998 r.

III CKN 219/98 (nie publ.) oraz uchwały Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2009 r. III CZP 21/09 (OSNC 2010, nr 1, poz. 13). Nie wystarczy zatem tylko odwołanie się do orzecznictwa, lecz musi się dokonać profesjonalnego wywodu prawniczego, uzasadniającego wniosek i przekonującego o swoich racjach. Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia prawomocnego już orzeczenia sądowego, nie stanowi uruchomienia trzeciej instancji sądowej.Z tych względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało orzec jak w postanowieniu. aj