Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 319/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue warrants review under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 319/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a plaintiff against a municipality's refusal to pay damages. The plaintiff argued that a mayor's speech violated personal rights, creating a significant legal issue regarding whether the mayor or the municipality was liable. The court rejected this, stating the appeal lacked the necessary legal controversy and required a case-specific factual assessment rather than abstract review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or serious interpretative doubts, as liability for official acts depends on specific factual circumstances.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility official act liability municipal responsibility personal rights violation legal controversy threshold

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 319/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. D.‎przeciwko Gminie Czerwin‎o zadośćuczynienie w kwocie 60.000 złotych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Ostrołęce‎z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I Ca 317/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej powoda w niniejszej sprawie jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniesiono oczywistą zasadność skargi oraz występowanie na tle tej skargi istotnego zagadnienia prawnego.

Skarga nie jest jednak oczywiście uzasadniona – lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby sąd w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożył lub zastosował prawo. Nawet jeżeli można by ewentualnie polemizować z zajętym stanowiskiem, to mieści się ono w granicach dopuszczalnej prawem interpretacji. Istotne zagadnienie prawne dotyczy natomiast tego, czy jeżeli w trakcie obrad gminy wójt swoją wypowiedzią naruszy dobra osobiste osoby trzeciej, to oznacza, że naruszającym jest wójt jako osoba fizyczna, czy również gmina.

Jest to zagadnienie istotne, bo dotyczy również innych urzędników państwowych, np. posłów przemawiających w Sejmie. Nie uzasadnia ono jednak w tej sprawie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Po pierwsze, nie zostało właściwie uzasadnione w skardze. W szczególności skarżący nie wykazał, powołując wypowiedzi doktryny i judykatury, że kwestia ta budzi wątpliwości i spory wymagające rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. Rozbieżności poglądów nie dowodzi zwłaszcza, jak nietrafnie chciałby skarżący, odmienność opinii pełnomocnika skarżącego i sądów orzekających w sprawie – rolą pełnomocnika jest obrona interesów jego klienta, zatem przyjmując za trafny przedstawiony pogląd w każdej przegranej sprawie można by mówić o istnieniu rozbieżności uzasadniającej rozstrzyganie przez SN, co jest argumentum ad absurdum.

Po drugie, postawionego problemu nie da się abstrakcyjnie rozstrzygnąć. W zależności od konkretnego stanu faktycznego działanie urzędnika można uznać za wykonywane w imieniu własnym albo na rachunek pracodawcy – zawsze wymaga to więc oceny ad casum.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.