Supreme Court dismisses appeal for failure to prove obvious legal error under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by Z. S. against a lower court's decision to reject co-ownership termination. The respondent argued the appeal lacked sufficient legal reasoning to demonstrate an obvious violation of law. The court ruled that merely citing the grounds for the appeal without distinct, qualified argumentation fails to meet the statutory requirement for admitting the appeal to review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: An appeal to cassation is admitted only if the applicant proves an obvious violation of law through separate, qualified legal argumentation distinct from the mere citation of appeal grounds.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 315/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku Z. S. przy uczestnictwie A. S. S. o zniesienie współwłasności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 15 lipca 2015 r., sygn. akt IV Ca (…), I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. orzeka, że wnioskodawca i uczestniczka ponoszą koszty związane ze swym udziałem w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca Z. S. , uzasadniając wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 15 lipca 2015 r., podniósł że „skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., co wykazano w pkt 1 i 2 podstaw kasacyjnych (…)” i przytoczył sformułowane w ich ramach zarzuty. W odpowiedzi na skargę uczestniczka A. S. S. wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli wystąpi przynajmniej jedna z określonych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez uczestnika składającego wniosek (art. 3984 § 2 k.p.c.).
Warunki, jakim powinno odpowiadać prawidłowe uzasadnienie wniosku zostały wszechstronnie wyjaśnione w ustabilizowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego. Uzasadnienie wniosku skarżącego nie odpowiada tym warunkom.Wnioskodawca, powołując się na przyczynę, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nie uzasadnił twierdzenia o oczywistej zasadności skargi stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, nie publ.).
Uzasadnienie wniosku ogranicza się do bezskutecznego odwołania się do podstaw skargi oraz ich uzasadnienia. Sąd Najwyższy wyjaśnił, iż uzasadnienie wniosku i uzasadnienie podstaw kasacyjnych nie mogą być utożsamiane, gdyż stanowią dwa niezależne i odrębne elementy konstrukcyjne skargi, które pełnią odmienne funkcje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52). Przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie służą wykazaniu, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, nie zaś, że zasadność ta ma oczywisty, a zatem kwalifikowany charakter, co mogłoby ewentualnie uzasadniać przyjęcie jej do rozpoznania.
Uzasadnienie wniosku i uzasadnienie podstaw skargi powinny zawierać oddzielną i właściwą dla każdego z nich argumentację prawną, uwzględniającą rolę tych elementów.Z tych przyczyn, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 1 i art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. aj