CPC sprostowanie wyroku bez ingerencji w merytorykę; skarga kasacyjna odrzucona z powodu niedopuszczalności sprostowania.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court's order to correct an inaccurate judgment regarding the creditor's claim. The appellant argued that the appellate court improperly altered the substantive content of the original judgment by adding the creditor's claim to the ruling. The court held that such a correction merely restores the court's original intent without changing the substantive outcome, making the cassation inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 350 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A correction of a judgment under Art. 350 k.p.c. to specify a creditor's claim does not constitute a substantive change or exceed the scope of correction, rendering a cassation appeal against such a correction inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 315/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa M. P.przeciwko H. X.o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1. odrzuca skargę kasacyjną na postanowienie o sprostowaniu wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt I C […], zawarte w punkcie I zaskarżonego wyroku;
2. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej w pozostałym zakresie. UZASADNIENIEW wyroku z dnia 20 stycznia 2015 r. Sąd Apelacyjny w […] w punkcie I sprostował niedokładność w punkcie I wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 lutego 2014 r. polegającą na tym, że Sąd Okręgowy, uznając za bezskuteczną wobec powódki umowę darowizny określoną w sentencji jego wyroku, nie określił wierzytelności powódki objętej ochroną w następstwie uznania umowy darowizny za bezskuteczną. Dokonane przez Sąd Apelacyjny sprostowanie polegało na tym, że do sentencji wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 lutego 2014 r. dopisane zostały słowa określające wierzytelność powódki.
W punkcie II wyroku z dnia 20 stycznia 2015 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 lutego 2014 r.Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r., obejmując nią zarówno rozstrzygniecie co do sprostowania wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 lutego 2014 r., jak i co do oddalenia apelacji pozwanej od tego wyroku. Zarzuciła w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) naruszenie art. 350 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 378 § 1 k.p.c., mające polegać na tym, że dokonując sprostowania wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 lutego 2014 r.
Sąd Apelacyjny dopuścił się ingerencji w jego merytoryczną treść, i naruszenie art. 321 § 1 w zw. z art. 350 § 1 i 3 i art. 391 § 1 k.p.c., mające polegać na, będącym wynikiem przekroczenia granic sprostowania, orzeczeniu przez Sąd Apelacyjny ponad żądanie powoda. Na tej podstawie wniosła o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 stycznia 2015 r. w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W świetle orzecznictwa wierzytelność, której ochrony domaga się wierzyciel żądając uznania czynności prawnej dłużnika z osobą trzecią za bezskuteczną (art. 527 i nast. k.c.), musi być skonkretyzowana przez wierzyciela w powództwie przez wskazanie jej istnienia, tytułu prawnego i wysokości i w taki też sposób określona w sentencji wyroku uznającego czynność za bezskuteczną (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 1970 r., III CRN 546/69, OSNCP 1970, nr 10, poz. 192; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 października 1995 r., III CZP 139/95, OSNC 1996, nr 1, poz. 17; wyroki Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r., III CKN 355/09, niepubl., z dnia 15 lutego 2007 r., II CSK 452/06, niepubl., i z dnia 13 kwietnia 2011 r., V CSK 313/10, niepubl.).
Jeżeli powód określił wierzytelność, ale sąd, wydając wyrok uznający czynność prawną za bezskuteczną wobec niego, nie określił jej w sentencji tego wyroku, wówczas należy uznać, że sentencja zawiera niedokładność, którą należy sprostować na podstawie art. 350 k.p.c. Nie dochodzi w ten sposób do zmiany merytorycznej treści wyroku lub jej uzupełnienia, lecz jedynie do oddania rzeczywistej woli sądu rozstrzygającego sprawę, która przed sprostowaniem została wyrażona w sposób oczywiście niedokładny, niepozwalający na określenie skutków wyroku i ich zakresu.Zawarte w punkcie I zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r. postanowienie o sprostowaniu wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 lutego 2014 r. nie podlegało więc zaskarżeniu skargą kasacyjną (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2010 r., IV CSK 188/10, OSNC 2011, nr 7-8, poz. 86).
W tym zakresie skarga kasacyjna pozwanej podlegała zatem odrzuceniu (art. 3986 § 3 k.p.c.). Jeśli chodzi o zaskarżenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r. w zakresie oddalającym apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 lutego 2014 r., to pozwana w skardze kasacyjnej powołała się na oczywistą zasadność skargi w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., mającą wynikać z tego, że Sąd Apelacyjny miał się dopuścić powołanych w skardze naruszeń art. 350 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 378 § 1 k.p.c. oraz art. 321 § 1 w zw. z art. 350 § 1 i 3 i art. 391 § 1 k.p.c., związanych z niedopuszczalnym zdaniem pozwanej sprostowaniem wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 lutego 2014 r.
Wobec ustaleń w kontekście oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej na postanowienie dotyczące sprostowania wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 lutego 2014 r. zawarte w punkcie I wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r., należy stwierdzić, że nie została spełniona przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Z tych względów należało w pozostałym zakresie odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).aw