Supreme Court dismisses cassation appeal for failing to raise abstract legal issues under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by T. M. against the lower court's decision regarding property possession status. The appellant argued whether implied consent for neighbor use constitutes abandonment or creates dependent possession, but the court found these questions merely challenged factual assessments rather than presenting abstract legal issues. Consequently, the appeal was rejected because it did not meet the statutory requirements for admissibility under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises an abstract legal issue of significant importance, requiring a convincing juristic argumentation demonstrating divergent judicial interpretations and serious difficulties in resolution.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 312/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku W. K. i E. K. przy uczestnictwie T. M. , B. B. i M. B. o stwierdzenie zasiedzenia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania T. M. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt III Ca (…), I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. przyznaje adw. A.M. ze Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w G. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 lipca 2015 r., opartej wyłącznie na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 172 w zw. z art. 336 k.c. uczestnik postępowania T. M. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych, które przedstawił w formie dwóch pytań:„- czy wyrażenie zgody przez właściciela nieruchomości, choćby dorozumianej na bezpłatne i nieograniczone w czasie użytkowanie jego nieruchomości przez sąsiada lub inną osobę trzecią stanowi o rezygnacji z samoistnego posiadania nieruchomości przez właściciela na rzecz użytkownika czy też użytkownik nabywa wówczas status posiadacza zależnego?,- przy opisanym wyżej stanie faktycznym czy wola użytkownika posiadania nieruchomości dla siebie, ale ze świadomością braku możliwości samodzielnego rozporządzania nieruchomością, tj. z wykluczeniem właściciela tożsama jest z pojęciem posiadania jak właściciel czy też posiadania jak użytkownik?”.
Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli zachodzi (przynajmniej) jedna z wymienionych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez wnoszącego skargę (art. 3984 § 2 k.p.c.). Warunki, jakim powinno odpowiadać prawidłowe uzasadnienie wniosku, zostały określone w bogatym i ustabilizowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego. Objaśniono w nim także, iż skarga kasacyjna jako szczególny środek zaskarżenia nie służy weryfikacji prawidłowości podstawy faktycznej i prawnej orzeczenia, a rolą Sądu Najwyższego nie jest wyjaśnianie wszystkich wątpliwości prawnych, jakie występują w procesie orzekania (stosowania i wykładni prawa).Skarżący nieskutecznie powołał się na przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Jej wykazanie wiąże się z koniecznością sformułowania określonego problemu prawnego o charakterze abstrakcyjnym, powołania przepisów, które stanowiły źródło jego powstania, zaprezentowania jurydycznej argumentacji przekonującej o istnieniu na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych, a także świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, ponadto wskazania, dlaczego jest ono istotne (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.).Przedstawione przez uczestnika kwestie wraz uzupełniającymi je wywodami nie spełniają tych wymagań.
Żadna z nich nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Postawione w skardze pytania wraz z argumentacją prawną zmierzają wyłącznie do zakwestionowania trafności ocen prawnych dokonanych przez Sąd Okręgowy w G.. Co więcej, pytania te zostały przez skarżącego sformułowane w oparciu o własną wersję stanu faktycznego, a zatem Sąd Najwyższy, będąc związany podstawą faktyczną zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.), nie miałby podstaw, aby się do nich odnosić.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym orzeczono na podstawie § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst:
Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). jw