Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 303/15 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for lack of serious legal doubt regarding unfair competition damages calculation method.

Numero d'incarto IV CSK 303/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against the appellate court's judgment. The defendant argued that the lower court violated legal provisions and that a new interpretation was needed for calculating damages in unfair competition cases. The court rejected these claims, stating that no serious legal doubt existed and that the issue lay in the evidentiary process rather than legal construction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless there is a significant legal issue, serious doubt in statutory interpretation, or a clear violation of law, as none were demonstrated in this case.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal unfair competition damages calculation legal interpretation evidentiary burden

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 303/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa P. T. ‎przeciwko W. T. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku‎z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa 877/13, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi oraz na potrzebę wykładni przepisów prawa.

W ocenie skarżącego skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd II instancji w sposób oczywisty naruszył szereg wskazywanych przez niego przepisów prawa. W tym miejscu nie ma potrzeby indywidualnie się do nich odnosić, ponieważ w istocie powtarzają one zarzuty kasacyjne, a uzasadnienie jest uzasadnieniem właśnie zarzutów kasacyjnych. W szczególności nie dowiedziono, że w sposób oczywisty, nie budzący wątpliwości, Sąd II instancji naruszył przepisy prawa. Skarżący jedynie z Sądem polemizuje - nie udowodnił oczywistego prima facie naruszenia prawa.

Również lektura zaskarżonego wyroku tego nie dowodzi. Ponadto, zdaniem skarżącego, na tle tej sprawy występuje potrzeba wykładni art. 361 § 1 i 2 k.c. i art. 18 ust. 1 pkt 4 u.z.n.k. Nie jest bowiem jasne, w jaki sposób ustalać wysokość doznanej szkody, gdy została ona wyrządzona przez popełnienie czynu nieuczciwej konkurencji. Zgodzić się można ze skarżącym, co zresztą dostrzeżono już wcześniej w orzecznictwie Sądu Najwyższego, także powoływanym przez skarżącego, że jest to czasami trudniejsze dowodowo niż w innych przypadkach.

Tym niemniej nie ma podstaw ani możliwości sformułowania „uniwersalnej” metody w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Metoda dyferencyjna, jako założenie, pozostaje trafna - jako ogólny sposób ustalania wysokości doznanej szkody. Ciężar rozstrzygnięcia znajduje się w tym przypadku nie w konstrukcji prawnej, lecz w postępowaniu dowodowym. Brak zatem potrzeby, a nawet możliwości dokonywania postulowanej przez skarżącego wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.