Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit under Art. 3989 § 1 k.p.c.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that the applicant failed to demonstrate obvious merit. The applicant argued a violation of civil code provisions regarding property acquisition, but offered only a subjective assessment without distinct legal arguments. The court held that citing a single precedent does not satisfy the requirement for obvious merit under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The requirement of obvious merit for a cassation appeal demands specific legal arguments distinct from the substantive claim, visible immediately without deep analysis.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 301/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku S. Ł.przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Nadleśnictwa […], A. Ł. i Z. Ł.o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Z.z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt I Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca S. Ł. złożył do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 18 października 2012 r. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazywał na oczywistą zasadność złożonej przez siebie skargi podkreślając, że zaskarżone postanowienie narusza art. 176 § 1 k.c. w zw. z art. 336 k.c. w zw. z art. 339 k.c. W odpowiedzi na skargę uczestnik postępowania Skarb Państwa reprezentowany przez Nadleśniczego Nadleśnictwa […], wniósł o odmowę jej przyjęcia do rozpoznania ewentualnie o oddalenie skargi i w każdym przypadku o zasądzenie na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy według przyjętej w kodeksie postępowania cywilnego procedury następuje dwuetapowo.
W pierwszej kolejności w ramach tzw. przedsądu, na posiedzeniu niejawnym Sąd Najwyższy ustala czy skarga kasacyjna nadaje się do przyjęcia i rozpoznania, a dopiero po pozytywnej weryfikacji skargi Sąd Najwyższy może rozpoznać ją merytorycznie. Taki układ postępowania wynika z charakteru skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia realizującego w pierwszej kolejności cele publicznoprawne.W myśl art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W orzecznictwie panuje ugruntowany pogląd, że przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymieniona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga szczegółowego uzasadnienia z powołaniem się na argumenty prawne odrębne od uzasadnienia merytorycznego skargi, przy czym zasadność skargi powinna być na tle tego uzasadnienia widoczna już na pierwszy rzut oka, bez szczegółowego wgłębiania się w owe wywody prawne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2008r., sygn. akt III CSK 110/08, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2010r., sygn. akt IV CSK 148/10, niepubl.).
Skarga złożona przez wnioskodawcę nie spełnia tych wymagań. Skarżący nie przywołał w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania żadnych argumentów prawnych przemawiających za kwalifikowanym naruszeniem przez Sąd Odwoławczy przepisów art. 172 § 1 k.c., 336 k.c. oraz 339 k.c. Ujęta w krótki wywód jednostkowa i subiektywna ocena działania sądów meriti dokonana przez samego skarżącego w świetle cytowanych powyżej orzeczeń jest niewystarczająca do przyjęcia oczywistej zasadności skargi. Oceny tej nie zmienia fakt przytoczenia przez skarżącego jednego z orzeczeń Sądu Najwyższego (postanowienia SN z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, niepubl.), bowiem orzeczenie to nie odnosi się w swej treści do poruszonego prawnego problemu, tylko do samej przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej i podobnie jak w orzeczeniach wymienionych wyżej tak i w tym powołanym przez skarżącego wskazuje się na konieczność wykazania w skardze kwalifikowanego naruszenia przepisów przez sąd II instancji.Sąd Najwyższy nie dostrzegł z urzędu uchybień przemawiających za nieważnością postępowania.Mając wszystko powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. a contrario orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.O kosztach Sąd Najwyższy orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 13 § 2 k.p.c. i art. 520 § 2 k.p.c. w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.
U. Nr 169, poz. 1417) oraz § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 7 pkt 1 oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. Nr 490) zasądzając od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 900 zł. awes