Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 300/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on property boundary delimitation, ruling no legal issue requires new interpretation.

Numero d'incarto IV CSK 300/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a landowner against a lower court's property boundary delimitation decision. The appellant argued that witness testimony should suffice to establish legal ownership boundaries when official documents are missing, but the court found no need for new legal interpretation. Consequently, the appeal was rejected because the existing precedent already settled the legal question regarding the hierarchy of evidence and the definition of legal possession.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 153 k.c.; Art. 1 u.w.g.r. The Supreme Court may reject a cassation appeal if no significant legal issue requiring interpretation exists, particularly when the matter has already been settled by prior jurisprudence.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal rejection property boundary delimitation legal possession standard hierarchy of evidence agricultural land privatization witness testimony admissibility precedent binding effect limiti procedurali

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu.jw
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Kwestia natomiast oparcia się przez ten Sąd w ramach oceny dowodów - przy braku zakazów dowodowych - na osobowych źródłach dowodowych, uchyla się spod kontroli kasacyjnej (art. 3983 § 3 i 39813 § 2 k.p.c.).Ponadto zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Sądu Najwyższego kryteria wskazane w art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Art. 153 k.c.
3983 § 3 i 39813 § 2 k.p.c.).Ponadto zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Sądu Najwyższego kryteria wskazane w art. 153 k.c. są ułożone w ścisłej hierarchii, a zatem jeżeli możliwe jest rozgraniczenie dwóch działek według stanu prawnego, to w świetle unormowania przyjętego w art.
Art. 1 u.w.g.r.
Sąd Najwyższy wypowiadał się również odnośnie do przesłanek nabycia przez posiadacza nieruchomości rolnej własności na podstawie art. 1 u.w.g.r. (por.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania określonego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 153 k.c
3983 § 3 i 39813 § 2 k.p.c.).Ponadto zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Sądu Najwyższego kryteria wskazane w art. 153 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 35/01
Appeal dismissed for failure to present legal issues with specific arguments under Polish Civil Procedure Code.
III CKN 570/01
Supreme Court dismissed appeal for failure to explain specific legal issues requiring interpretation under Civil Procedure Code.
I CSK 976/14
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of abstract legal issue under Art. 3989 § 1 k.p.c.
III CRN 171/81
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1981 r., III CRN 171/81, OSNC 1982, nr 4, poz.
III CKN 308/97
IV CSK 109/15
Supreme Court dismisses appeal in land delimitation case, upholding boundary based on legal title over possession.
I CSK 521/10
Supreme Court quashes lower court ruling on boundary dispute due to lack of factual findings on adverse possession claim.
IV CSK 596/11
III CSK 126/15
Supreme Court remands boundary dispute case to lower court for good faith possession assessment.
II CSK 836/15
Supreme Court quashes boundary ruling due to expert map area discrepancy and procedural errors.
III CZP 114/88
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 1989 r., III CZP 114/88, OSNC 1991, nr 2-3, poz.28, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2002 r., I CKN 632/00, nie publ.
I CKN 632/00
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 1989 r., III CZP 114/88, OSNC 1991, nr 2-3, poz.28, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2002 r., I CKN 632/00, nie publ.
II CSK 72/08
Supreme Court allows appeal by redefining farmer status to include theoretical qualifications alongside practical farming.
I CSK 327/07
Supreme Court dismisses appeal regarding agricultural land ownership acquisition via self-ownership law. Court upholds independent possession requirement despite inheritance claims.
II CSK 451/04
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 300/19 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba w sprawie z wniosku J. K.‎przy uczestnictwie S. S. i T. S.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. Sąd Rejonowy w R. dokonał rozgraniczenia nieruchomości (działki nr 554) stanowiącej własność uczestników S. i T. małżonków S., z nieruchomością (działką nr 555) stanowiącą własność wnioskodawczyni J. K., ustalając sporne granice gruntów z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w L. orzekając na skutek apelacji wnioskodawczyni i uczestnika zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że dokonał rozgraniczenia nieruchomości według stanu prawnego.

Orzeczenie to zostało zaskarżone skargą kasacyjną przez wnioskodawczynię. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne wymagające odpowiedzi na pytanie: „czy w sytuacji braku jakichkolwiek dokumentów pozwalających wskazać przebieg granicy istniejący na gruncie w dacie uwłaszczenia tj. w dniu 4 listopada 1971 r. (np. danych z ksiąg wieczystych, z ewidencji gruntów i budynków, map, planów, szkiców, wykazów map gruntowych itp.) - dowód z tego typu dokumentów Sąd może w całości zastąpić zeznaniami świadków (i stron postępowania) i w oparciu o tego rodzaju dowody osobowe ustalić stan prawny nieruchomości, który wyznacza stan posiadania nieruchomości na dzień wejścia w życie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. z 1971 r., nr 27, poz. 250, dalej jako:” u.w.g.r.”).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącej, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.

Cel wymagania określonego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.W judykaturze Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, że wskazanie przyczyny określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. nakłada na skarżącego obowiązek przedstawienia zagadnienia o charakterze abstrakcyjnym wraz z argumentami prowadzącymi do rozbieżnych ocen prawnych, wykazania, że nie zostało ono rozstrzygnięte w dotychczasowym orzecznictwie, a wyjaśnienie go ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia tej konkretnej sprawy, ale także innych podobnych spraw, przyczyniając się do rozwoju prawa (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa ani nie występuje w sprawie istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy w danej kwestii wyraził swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu (por. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2015 r., I CSK 976/14, nie publ.). Zagadnienie sformułowane przez wnioskodawczynię nie spełnia tych wymagań. Argumentacja skarżącej jest jednostronna i ogranicza się do przedstawienia własnego poglądu prawnego w opozycji do stanowisku Sądu Okręgowego, który na podstawie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego ustalił przebieg spornych granic według stanu prawnego.

Kwestia natomiast oparcia się przez ten Sąd w ramach oceny dowodów - przy braku zakazów dowodowych - na osobowych źródłach dowodowych, uchyla się spod kontroli kasacyjnej (art. 3983 § 3 i 39813 § 2 k.p.c.).Ponadto zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Sądu Najwyższego kryteria wskazane w art. 153 k.c. są ułożone w ścisłej hierarchii, a zatem jeżeli możliwe jest rozgraniczenie dwóch działek według stanu prawnego, to w świetle unormowania przyjętego w art. 153 k.c. rozgraniczenie tych działek według spokojnego posiadania nie może nastąpić.

Sąd ustala stan prawny granic biorąc pod uwagę wszelkie środki dowodowe, a zatem nie tylko dokumenty geodezyjne, czy inne dokumenty urzędowe i prywatne oraz oględziny i opinie biegłych ale również osobowe źródła dowodowe w tym zeznania świadków i stron. Stanem prawnym jest również uwłaszczenie wynikające ze stanu samoistnego posiadania nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego na dzień 4 listopada 1971 r. (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1981 r., III CRN 171/81, OSNC 1982, nr 4, poz. 51, z dnia 7 stycznia 1998 r., III CKN 308/97, nie publ., z dnia 2 grudnia 2015 r., IV CSK 109/15, nie publ., z dnia 2 czerwca 2011 r., I CSK 521/10, nie publ., z dnia 24 sierpnia 2011 r., IV CSK 596/11, nie publ., z dnia 23 marca 2016 r., III CSK 126/15, nie publ., i z dnia 8 września 2016 r., II CSK 836/15, nie publ.).

Sąd Najwyższy wypowiadał się również odnośnie do przesłanek nabycia przez posiadacza nieruchomości rolnej własności na podstawie art. 1 u.w.g.r. (por. m.in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 1989 r., III CZP 114/88, OSNC 1991, nr 2-3, poz.28, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2002 r., I CKN 632/00, nie publ. oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2008 r., II CSK 72/08, nie publ., z dnia 24 stycznia 2008 r., I CSK 327/07, nie publ., z dnia 22 października 2004 r., II CSK 451/04, nie publ., z dnia 26 czerwca 2002 r., III CKN 574/00, nie publ., z dnia 13 czerwca 2000 r., V CKN 63/00, nie publ., i z dnia 1 lutego 2000 r., III CKN 580/98, nie publ.).

Nie zachodzi zatem potrzeba kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego w tym przedmiocie. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu.jw