Supreme Court dismisses cassation appeal on tax fraud gift, ruling facts do not require new legal interpretation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the taxpayer's cassation appeal against a lower court ruling that declared a gift void due to tax fraud. The taxpayer argued that the tax authority's knowledge of an impending audit constituted fraud, but the court found the facts did not present a new legal issue requiring interpretation. Consequently, the court held that the gift was properly voided under civil law provisions regarding fraudulent acts and family proximity, rejecting the need for Supreme Court review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 527, 528, 529 k.c.: The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless it raises a significant legal issue or reveals a need for interpretation of legal provisions raising serious doubts, as the case facts here were already adequately addressed by lower courts without requiring new judicial interpretation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 300/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Naczelnika […] Urzędu Skarbowego w L.przeciwko I. B. D.o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) zł, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek, gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Pozwana wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które sprowadziła do pytania, czy można uznać, że sama wiedza dłużnika o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości złożonych zeznań podatkowych bez wydania konkretnych jednoznacznych i prawomocnych decyzji w sprawie ustalenia wysokości tych należności przed dokonaniem darowizny może być traktowana jako jego działanie za świadomością pokrzywdzenia wierzycieli oraz czy samo pozostawanie przez pozwaną w bliskich stosunkach rodzinnych (brat-siostra) z dłużnikiem jest jednoznaczne z wiedzą na temat jego sytuacji majątkowej i zarobkowej.
Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej, gdy ustalony w sprawie stan faktyczny pozwala na odniesienie się do niego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Zagadnienie sformułowane przez pozwaną nie ma powyższych cech. Nie odnosi się ono bowiem do charakteru zobowiązań podatkowych ciążących na dłużniku i daty, w jakiej powstały w relacji do daty czynności ocenionej jako fraudacyjna, ale do czynności kontrolnych podjętych przez urząd skarbowy i mających na celu jedynie zbadanie, czy dłużnik właściwie wykonuje obowiązki podatkowe ciążące na nim z mocy ustawy, o których wiedział. Czynności kontrolne podjęte zostały później niż powstały same obowiązki podatkowe, których one dotyczyły, a skoro przystąpienie do nich skłoniło dłużnika do dokonania na rzecz pozwanej darowizny prowadzącej do wyłączenia z jego majątku składników mogących posłużyć do zaspokojenia wierzyciela, to darowizna podlegała ocenie na podstawie art. 527 i 529 k.c. Stosunek bliskości rodzinnej między dłużnikiem a pozwaną oczywiście uzasadniał odwołanie się przez Sądy meriti do domniemania z art. 527 § 3 k.c. Bezpłatne przysporzenie na rzecz pozwanej mające podstawę w czynności dokonanej z dłużnikiem, na mocy art. 528 k.c. upoważniało Sądy do uznania czynności za bezskuteczną w stosunku do wierzyciela, nawet gdyby pozwana nie wiedziała o jej fraudacyjnym charakterze.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art. 98 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. poz. 1804 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. aj