Cessation of civil claim can be implied by conduct even without explicit declaration under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation complaint regarding the withdrawal of a civil claim. The appellant argued that withdrawal requires an explicit declaration, citing a lack of explicit consent from the defendant or the attorney. The court ruled that procedural acts, including claim withdrawal, can be performed implicitly through conduct if the intent is clear, rejecting the need for a formal declaration.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 130 § 1 in fine k.p.c.; Art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c.: Procedural acts, including the withdrawal of a claim, may be performed implicitly through conduct when the intent is clear, provided no specific form is required by law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 297/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej - Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczychprzeciwko Syndykowi masy upadłości Z. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą S. w T. w upadłościo zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2019 r. Sąd Apelacyjny w (...) w sprawie o zapłatę oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 29 listopada 2017 r., zasądzającego od pozwanego odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 293 493,40 złotych od dnia 7 października 2013 r.Powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, sprowadzające się do odpowiedzi na pytanie, czy na podstawie art. 203 § 1 k.p.c. możliwe jest skuteczne cofnięcie pozwu w sposób dorozumiany, w razie braku wyraźnego oświadczenia powoda o cofnięciu pozwu, przy jednoczesnym braku umocowania pełnomocników powoda do zrzeczenia się roszczeń i braku zezwolenia pozwanego na cofnięcie pozwu.
Zdaniem skarżącego, odpowiedź na wskazane zagadnienie powinna być negatywna, co oznacza, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zagadnienie prawne, które - zdaniem skarżącego - uzasadnia przyjęcia skargi do rozpoznania, sprowadza się w istocie do pytania, czy czynności procesowe podejmowane przez strony w postępowaniu cywilnym - w tym wypadku cofnięcie pozwu - mogą być dokonywane w sposób dorozumiany. Odpowiedź twierdząca na tak sformułowane pytanie jest oczywista, w doktrynie bowiem, a także w judykaturze przyjmuje się powszechnie, że czynność procesowa, jeżeli nie zastrzeżono dla niej żadnej kwalifikowanej formy, może być dokonana w każdy sposób pozwalający na zdiagnozowanie jej istoty i celu.
W niektórych przypadkach mogą to być nawet zachowania konkludentne, w tym - zaniechania (np. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 1937 r., C.II. 2952/36, OSP 1938, poz. 88, z dnia 14 maja 1937 r., C.II. 38/37, OSP 1938, poz. 154, z dnia 26 maja 1937 r., C.III. 2755/36, Zb.Urz. 1938, poz. 147, z dnia 19 lipca 1937 r., C.III. 1662/35, Zb.Urz. 1938, poz. 193, i z dnia 28 lutego 1958 r., 3 CR 464/57, OSPiKA 1960, nr 11, poz. 290, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2004 r., I CK 204/04, OSNC 2005, nr 10, poz. 176, oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2007 r., IV CZ 33/07, „Izba Cywilna” 2008, nr 12, s. 46, i z dnia 11 stycznia 2019 r., V CZ 91/18, nie publ.).
Takie stanowisko zajął także Sąd Najwyższy w uchwale całej Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 grudnia 1969 r., III PZP 43/69 (OSNCP 1970, nr 3, poz. 40), stwierdzając m.in., że zawarcie ugody przed sądem w toku procesu oznacza w świetle przepisów kodeksu postępowania cywilnego dorozumianą wolę odstąpienia od zgłoszonego w pozwie.Normatywne potwierdzenie dla tej tezy można wywieść m.in. z art. 130 § 1 in fine k.p.c., przewidującego, że niedokładności pisma procesowego (scil. czynności procesowej) nie stanowią przeszkody do nadania pismu (czynności procesowej) właściwego znaczenie i biegu.
Najważniejszy jest cel pisma i zawartej w nim czynności, a nie brzmienie lub nadana forma.W tej sytuacji należy przyjąć, że wskazana przyczyna kasacyjna (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) nie występuje, co uzasadnia orzeczenie, jak w sentencji. as]jw