Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 287/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue requiring interpretation under Art. 3989 § 1 k.p.c.

Numero d'incarto IV CSK 287/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the appellant's cassation appeal for examination, ruling that no legal issue requiring interpretation existed. The appellant failed to demonstrate serious doubts about the interpretation of Article 840 § 1(2) of the Code of Civil Procedure or prove the obvious correctness of the appeal. Consequently, the court dismissed the appeal and exempted the appellant from litigation costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, requiring interpretation of provisions with serious doubts or causing divergences in case law, or if the appeal is obviously justified.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal Code of Civil Procedure legal interpretation serious doubts obvious correctness litigation costs dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z powodu braku przyczyny, która uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 102
O kosztach postępowania ze skargi orzeczono stosownie do art. 102 w zw.
Art. 39821
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]
art. 3989 § 1 k.p.c
Z powodu braku przyczyny, która uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z powodu braku przyczyny, która uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 287/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa P. N.‎przeciwko Bankowi […] Spółce Akcyjnej w W.‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I ACa […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 stycznia 2014 r., wydanego w sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, powód P. N. jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, tj. art. 840 § 1 pkt 2 zd. 1 k.p.c. Okolicznością taką miała być także oczywista zasadność skargi. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżący nie wykazał żadnej z powołanych przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania. Powód, powołując się na potrzebę dokonania wykładni jednego z przepisów wskazanych w podstawach skargi, nie przedstawił argumentów prawnych, które miałyby przekonywać, że wykładnia ta budzi poważne wątpliwości.

Uzasadnienie wniosku w zasadniczej części sprowadza się do postawienia kilku pytań o trafność rozstrzygnięcia na tle konkretnych okoliczności sprawy oraz powtórzenia niektórych zarzutów skargi i fragmentów ich uzasadnienia, a w pozostałym zakresie ogranicza się do postawienia kilku uogólnionych pytań bez dalszej argumentacji jurydycznej.Skarżący, powołując się na oczywistą zasadność skargi, nie uzasadnił twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego wyroku oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl. i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, sprowadza się do częściowego przytoczenia jej podstaw, a także powtórzenia niektórych argumentów z ich uzasadnienia z zupełnym pominięciem aspektu „oczywistej”, kwalifikowanej zasadności skargi. Z powodu braku przyczyny, która uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]