Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 275/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as lower court correctly evaluated evidence without need for legal interpretation.

Numero d'incarto IV CSK 275/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant argued that the lower court erred in its assessment of good faith and expert opinions, claiming a need to interpret specific civil code and land registry provisions. The court determined that the lower court's reasoning was sufficient and that the appeal's motivation did not meet the statutory prerequisites for cassation review under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 2, 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may reject a cassation appeal if the lower court's decision does not require interpretation of the law and the appeal's motivation concerns the evaluation of evidence, which cannot be successfully raised in cassation proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal Code of Civil Procedure evaluation of evidence legal interpretation good faith assessment expert opinion dismissal of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 224 k.c. w zw. z art. 225 k.c. w zw. z art. 7 k.c.
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazał, że istnieje potrzeba wykładni art. 224 k.c.
art. 175 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
7 w zakresie wskazanym we wniosku; poza tym powstała też potrzeba wykładni art. 175 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.
art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – prawo geodezyjne i kartograficzne
1774) i to zarówno odnośnie do kryteriów niezbędnych do wyceny wartości nieruchomości, jak i relacji do art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.
art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.
3 skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Nie istnieje bowiem potrzeba wykładni art.
art. 3983 § 3 k.p.c.
Motywacja ta nawiązuje do kwestii oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a kwestia ta - jak wiadomo - nie może być skutecznie podnoszona w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.; art.
art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 k.p.c.; art. 39813 § 2 k.p.c.).W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 224 k.c
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazał, że istnieje potrzeba wykładni art. 224 k.c.
art. 225 k.c
art. 7 k.c
z art. 7 w zakresie wskazanym we wniosku; poza tym powstała też potrzeba wykładni art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 275/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa M. B. ‎przeciwko E. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powód M. B. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 listopada 2015 r., w którym oddalono apelację powoda, wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 13 lutego 2015 r. W wyroku tym Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.678,98 zł z odsetkami, a w pozostałym zakresie oddalił powództwo jako nieuzasadnione (k. 442 i n. akt sprawy).W skardze kasacyjnej podnoszono zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazał, że istnieje potrzeba wykładni art. 224 k.c. w zw. z art. 225 k.c. w zw. z art. 7 w zakresie wskazanym we wniosku; poza tym powstała też potrzeba wykładni art. 175 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2015 r., poz. 1774).

Skarżący wskazywał także na „uchylenia Sądu II - instancji w zakresie przyjęcia dowolności w ocenie dobrej wiary pozwanej i w zakresie oceny opinii biegłego” i podał zasadnicze przyczyny tego stanu rzeczy.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku treść skargi kasacyjnej i zawartej w niej argumentacji dotyczącej przyjęcia skargi do rozpoznania (s. 3 skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Nie istnieje bowiem potrzeba wykładni art. 224 k.c. w zw. z art. 225 k.c. w związku z art. 7 k.c. w zakresie wskazanym we wniosku powoda.

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy wyjaśnił bezpodstawność podnoszenia w apelacji zarzutów naruszenia tych właśnie przepisów (s. 22-23 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Nie ma też potrzeby dokonywania wykładni art. 175 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2015 r., poz. 1774) i to zarówno odnośnie do kryteriów niezbędnych do wyceny wartości nieruchomości, jak i relacji do art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r., poz. 520).

Sąd Okręgowy w dłuższym wywodzie dokonał oceny, poddał weryfikacji opinię biegłego rzeczoznawcy z metodologicznego punktu widzenia, a także przekonywująco zaznaczył, jakie elementy opisu nieruchomości można uznać za wystarczające dla wyceny jej wartości przy zachowaniu tajemnicy zawodowej rzeczoznawcy (art. 175 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.).Należy stwierdzić, że motywacja prawna wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zawarta w pkt 2 tego wniosku, nie spełnia żadnej przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., także przesłanki wskazującej na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Motywacja ta nawiązuje do kwestii oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a kwestia ta - jak wiadomo - nie może być skutecznie podnoszona w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.; art. 39813 § 2 k.p.c.).W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj