Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 260/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal in marital property division where disputed value falls below statutory 150,000 PLN threshold.

Numero d'incarto IV CSK 260/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the husband against the lower courts' decision to divide marital property. The appellant argued that the court failed to account for specific expenses and asset values, but the total value of disputed items he claimed was only 148,651 PLN. The court ruled that because this amount is below the mandatory 150,000 PLN threshold for cassation admissibility under Polish law, the appeal was procedurally inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5191 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal in marital property division cases is inadmissible if the disputed value, calculated according to the appellant's claims, falls below the statutory minimum of 150,000 PLN.

Parole chiave

Generato dall'IA
marital property division cassation admissibility threshold disputed value calculation procedural inadmissibility statutory minimum value

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5191 § 1 k.p.c.
Art. 684 w związku z art. 567 § 3 k.p.c.
i uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia, która nie może być niższa niż 150.000 zł.Zgodnie z art. 684 w związku z art. 567 § 3 k.p.c. ustalenie składu i wartości majątku wspólnego, ulegającego podziałowi należy do sądu.
Art. 3984 § 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
Obowiązek wskazania w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia wynika z art. 3984 § 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., ale wartość ta nie jest wiążąca ani dla sądu drugiej instancji, ani dla Sądu Najwyższego; mogą one poddać ją weryfikacji z pominięciem zasad określonych w art.
Art. 25 k.p.c.
13 § 2 k.p.c., ale wartość ta nie jest wiążąca ani dla sądu drugiej instancji, ani dla Sądu Najwyższego; mogą one poddać ją weryfikacji z pominięciem zasad określonych w art. 25 i art.
Art. 26 k.p.c.
25 i art. 26 k.p.c. (por.
Art. 5191 § 2 k.p.c.
Art. 3986 § 2 i 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
5191 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 5191 § 1 k.p.c
art. 567 § 3 k.p.c
684 w związku z art. 567 § 3 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
3984 § 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., ale wartość ta nie jest wiążąca ani dla sądu drugiej instancji, ani dla Sądu Najwyższego; mogą one poddać ją weryfikacji z pominięciem zasad określonych w art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 260/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku R. B.‎przy uczestnictwie M. A.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w L. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 14 lutego 2013 r., którym dokonany został podział majątku wspólnego uczestników po ustaniu ich wspólności majątkowej. Wartość tego majątku ustalona została na kwotę 385 600 zł, a na rzecz uczestniczki zasądzono kwotę 192 800 zł tytułem spłaty.Wnioskodawca w skardze kasacyjnej określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 385 600 zł, czyli ustalonej przez Sąd wartości majątku podlegającego podziałowi.

Zakwestionował jednak orzeczenie w zakresie nieuwzględnienia przez Sądy obu instancji nakładów poczynionych z jego majątku odrębnego na majątek wspólny o wartości 126 560 zł, podatku jaki uiścił od sprzedaży akcji Zakładów (…) Spółki Akcyjnej w P. w wysokości 2091 zł, o którą powinna być obniżona, przyjęta jako składnik majątku wspólnego, kwota uzyskana ze sprzedaży przez niego tych akcji oraz niedoliczenie wartości akcji sprzedanych przez uczestniczkę, w wysokości 20 000 zł.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami określona została w art. 5191 § 1 k.p.c. i uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia, która nie może być niższa niż 150.000 zł.Zgodnie z art. 684 w związku z art. 567 § 3 k.p.c. ustalenie składu i wartości majątku wspólnego, ulegającego podziałowi należy do sądu.

Obowiązek wskazania w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia wynika z art. 3984 § 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., ale wartość ta nie jest wiążąca ani dla sądu drugiej instancji, ani dla Sądu Najwyższego; mogą one poddać ją weryfikacji z pominięciem zasad określonych w art. 25 i art. 26 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2001 r., IV CZ 20/01, niepubl.).Oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach działowych, dotyczących zniesienia współwłasności, działu spadku i podziału majątku wspólnego po ustaniu wspólności pomiędzy małżonkami, jest ściśle związane z wynikami postępowania i podlega kontroli sądu w ramach badania, czy zostały dochowane wymagania formalne środka odwoławczego, a w szczególności skargi kasacyjnej.Utrwalone zostało w orzecznictwie Sądu Najwyższego zapatrywanie, że wartość przedmiotu zaskarżenia z reguły nie może przekraczać wartości udziału uczestnika wnoszącego skargę kasacyjną.

Tylko wyjątkowo, gdy uczestnik podważa samą zasadę podziału albo gdy zaskarża rozstrzygnięcie dotyczące roszczeń dochodzonych z tytułu posiadania rzeczy wspólnej lub tytułem zwrotu pożytków albo rozliczenia nakładów, wartość przedmiotu zaskarżenia może być wyższa niż wartość jego udziału (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, Nr 4, poz. 60; z dnia 11 sierpnia 2008 r., V CSK 136/08, niepubl.; z dnia 6 maja 2010 r., II CZ 38/10, niepubl.; z dnia 17 kwietnia 2013 r., V CZ 119/12, niepubl.; z dnia 13 listopada 2013 r., II CSK 212/13, niepubl.).

Przez zasadę podziału rozumieć należy nie odwołanie się do wartości całej masy majątkowej, gdy stanowiska uczestników co do jej podziału są rozbieżne, tylko sytuację, gdy kwestionowany jest fakt i podstawa uznania danego składnika majątku za wchodzący w skład masy spadkowej bądź dopuszczalność działu, z uwagi na zakazy wynikające z ustawy albo umowy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02; z dnia 11 sierpnia 2008 r., V CSK 136/08; z dnia 17 kwietnia 2013 r., V CZ 119/12).W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia określona została bez uwzględnienia tych zasad.

Łączna wartość składników, które w ocenie skarżącego powinny być uwzględnione przy ustalaniu wartości majątku obejmowała kwotę 148 651 zł, z której podana wysokość nakładów z jego majątku odrębnego na majątek wspólny oraz zapłaconego podatku 128 651 zł (126 560 zł + 2091 zł), powinny pomniejszyć ustaloną wartość majątku, zaś wartość akcji sprzedanych przez uczestniczkę 20 000 zł, powiększyć sumę podlegającą rozliczeniu. W sytuacji, gdy nakłady dotyczą wartości budynku wzniesionego na nieruchomości wspólnej w czasie trwania wspólności majątkowej tak, jak i podjęte przez uczestników czynności zbycia akcji należało przyjąć, że podane przez powoda składniki wpływają na wartość majątku podlegającego podziałowi oraz wartość udziału uczestników, a zatem łączna ich wartość stanowi wartość przedmiotu sporu.

Celem skargi kasacyjnej było skorygowanie, a w ostatecznym rozrachunku, pomniejszenie wartości majątku wspólnego, a tym samym udziałów uczestników. Nie było zatem podstaw do uznania, że wartość tę stanowił udział uczestnika określony przez Sąd, skoro był wyższy niż w jego ocenie powinien być.Z uwagi na to, że wartość zakwestionowanych składników majątkowych jest niższa od kwoty 150 000 zł, wskazanej w art. 5191 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.