Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and obvious merit under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, citing the absence of a significant legal issue and obvious merit. The appellant argued that the concept of expenses under Article 207 of the Civil Code required clarification regarding buildings on common land, but the court found this merely a factual dispute lacking legal novelty. Consequently, the appeal was rejected because the appellant failed to demonstrate a clear legal error or a need for judicial interpretation that unsettled existing case law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not accepted if it does not raise a significant legal issue, does not require interpretation of laws causing serious doubts, and is not obviously meritorious.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 241/17 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa L.K. przeciwko B.O. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt V ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z takim ukształtowaniem przesłanek dopuszczalności skargi kasacyjnej, cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia tychże przesłanek, które, w sposób nie budzący wątpliwości, mają charakter publicznoprawny i tylko one mogą stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania; na tych bowiem jedynie przesłankach Sąd Najwyższy na etapie tzw. przedsądu może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Skarżący wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c., tj. występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego i oczywistą zasadność skargi kasacyjnej.
Zgodnie z jednolitym stanowiskiem Sądu Najwyższego przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i zaprezentowania argumentacji jurydycznej wskazującej na istnienie tego zagadnienia, przy czym chodzi tu o zagadnienie nowe, dotychczas nie rozwiązane w orzecznictwie i takie, odpowiedź na które będzie wpływać na rozstrzygnięcia w podobnych sprawach (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia tych wymagań. Skarżący wskazał, że „zachodzi konieczność rozważenia wystąpienia zagadnienia prawnego polegającego na ustaleniu pojęcia nakładów w rozumieniu art. 207 k.c. w kontekście wzniesienia budynku na wspólnym gruncie”, co nie może być poczytane za sformułowanie zagadnienia prawnego. Ponadto, nawet przy próbuje traktowania powyższego w kategoriach zagadnienia prawnego, nie można uznać, że przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. została spełniona skoro podgląd skarżącego o potrzebie ustalenia zakresu pojęcia nakładów „w kontekście art. 207 k.c.” w ogóle nie został poparty argumentacją prawną, skarżący nie wykazał czy zakres tego pojęcia rzeczywiście budzi w literaturze i orzecznictwie wątpliwości, a odwołał się jedynie do okoliczności faktycznych sprawy.
Brak też podstaw do przyjęcia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ta przesłanka występuje wówczas gdy dla przeciętnego prawnika podstawy kasacyjne przytoczone w skardze, bez analizy i rozważań prawnych, od razu, „na pierwszy rzut oka” przedstawiają się jako zasługujące na uwzględnienie. Skarżący musi zatem we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wykazać, że kwestionowane rozstrzygnięcie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na pierwszy rzut oka, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.).
Fakt, że Sąd drugiej instancji w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, wskazując na przedawnienie roszczenia dochodzonego przez skarżącego, nie odniósł się wprost do art. 5 k.c., mogącego prowadzić do uznania zarzutu przedawnienia podniesionego przez pozwaną za nadużycie prawa, nie jest wystarczający dla uznania, że przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej w badanej sprawie wystąpił. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. (w związku z art. 39821 k.p.c.), mając na uwadze trudną sytuację życiową powoda.
O wynagrodzeniu należnym ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi powoda nie orzeczono mając na uwadze, że pełnomocnik ten w skardze kasacyjnej domagał się przyznania mu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powodowi tylko w sytuacji oddalenia tej skargi; takie rozstrzygnięcie w sprawie nie zapadło. jw