Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 237/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately justify cassation grounds as required by law.

Numero d'incarto IV CSK 237/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against the district court's decision regarding a land registry discrepancy. The appellant argued violations of the Land Registry Act and Banking Law but failed to provide a separate, substantive justification for why the lower court's ruling was legally erroneous. The court ruled that the appeal lacked the mandatory structural separation between the request for admission and the legal arguments, rendering it inadmissible under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal must separately cite grounds and justify them; failure to distinguish these elements renders the appeal inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal structure separate justification requirement inadmissible appeal Code of Civil Procedure legal reasoning standard documenti bancari documenti mancanti credito contestato

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz art.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
oraz art. 3984 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
Podstawy kasacyjne i wypełniające je zarzuty determinują natomiast zakres kontroli kasacyjnej (art. 39813 § 1 k.p.c.), ich uzasadnienie służy zaś wskazaniu jurydycznych argumentów przemawiających za niezgodnością zaskarżonego orzeczenia z przepisami prawa objętymi zarzutami skargi.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga kasacyjna nie spełniała wymagań konstrukcyjnych, determinujących istotę tego środka i warunkujących jego merytoryczną ocenę, a tym samym podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986 § 3 k.p.c.).
Art. 3986 § 3 k.p.c.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga kasacyjna nie spełniała wymagań konstrukcyjnych, determinujących istotę tego środka i warunkujących jego merytoryczną ocenę, a tym samym podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986 § 3 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i 3 w zw.
Art. 99 k.p.c.
O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c. oraz w związku z § 5 pkt 8, § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. jw
Art. 391 § 1 k.p.c.
O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c. oraz w związku z § 5 pkt 8, § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. jw
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 k.p.c. oraz w związku z § 5 pkt 8, § 2 pkt 7 i § 10 ust.
art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 12 czerwca 2020 r., I CSK 799/19
postanowienie Sądu Najwyższego z 11 marca 1997 r., III CKN 13/97
postanowienie Sądu Najwyższego z 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997/8/114).
postanowienie Sądu Najwyższego z 22 sierpnia 2000 r., IV CKN 1181/00
wskazania naruszonych przepisów prawa i postaci tego naruszenia, lecz także uzasadnienia podstaw kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym naruszenie to - zdaniem skarżącego - polegało i jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 sierpnia 2000 r., IV CKN 1181/00, OSNC 2001/1/19).
postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2016 r., IV CSK 525/15
postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2016 r., IV CSK 525/15, niepubl.).4.
I CSK 799/19
Supreme Court appeal dismissed as Supreme Court is final instance and not subject to appeal.
IV CSK 525/15
Supreme Court dismisses cassation appeal due to failure to specify scope of appeal under Civil Procedure Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 237/20 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Joanna Misztal-Konecka w sprawie z powództwa Kliniki " L." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.‎przeciwko Narodowemu Bankowi Polskiemu z siedzibą w W.‎z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Syndyka masy upadłości (…) Banku (…) w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W.‎o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 listopada 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt IX Ca (…), 1. odrzuca skargę;

2. zasądza od Kliniki "L." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na rzecz Narodowego Banku Polskiego z siedzibą w W. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z 14 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy w O., w sprawie z powództwa Kliniki „L.” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powodowej Syndyka Masy Upadłości Spółdzielczego B. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. przeciwko Narodowemu Bankowi Polskiemu z siedzibą w W. o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w N. z 5 lipca 2018 r. w ten sposób, że oddalił powództwo, stosownie do tego zmienił rozstrzygnięcie o kosztach procesu w pierwszej instancji oraz orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.2.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła powódka, zarzucając naruszenia art. 31 ust. 1 ustawy z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece oraz art. 95 ust. 3-5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:3. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz art. 3984 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie są odrębnymi i samodzielnymi wymaganiami skargi kasacyjnej.

Dystynkcja ta wiąże się ze szczególnym celem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, który polega na przytoczeniu prawnych racji przemawiających za zasadnością merytorycznego rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej z uwzględnieniem publicznoprawnych, ponadindywidualnych zadań tego środka zaskarżenia. Podstawy kasacyjne i wypełniające je zarzuty determinują natomiast zakres kontroli kasacyjnej (art. 39813 § 1 k.p.c.), ich uzasadnienie służy zaś wskazaniu jurydycznych argumentów przemawiających za niezgodnością zaskarżonego orzeczenia z przepisami prawa objętymi zarzutami skargi.

Badanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia ma przy tym następczy charakter i warunkowane jest uprzednim pozytywnym zweryfikowaniem powodów przemawiających za przyjęciem skargi do rozpoznania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 12 czerwca 2020 r., I CSK 799/19, niepubl.).Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej; uchybienia w zakresie tego wymagania nie podlegają naprawieniu i skutkują odrzuceniem skargi kasacyjnej a limine jako niedopuszczalnej (art. 3986 § 2 i 3 w związku z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c., zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997/8/114).

Dotyczy to nie tylko samego przytoczenia podstaw kasacyjnych, tj. wskazania naruszonych przepisów prawa i postaci tego naruszenia, lecz także uzasadnienia podstaw kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym naruszenie to - zdaniem skarżącego - polegało i jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 sierpnia 2000 r., IV CKN 1181/00, OSNC 2001/1/19). Uzasadnienie to powinno być wyodrębnione w sposób redakcyjny i treściowy wśród pozostałych elementów skargi (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2016 r., IV CSK 525/15, niepubl.).4.

Analiza skargi kasacyjnej powódki wskazuje, że nie wyodrębniono w niej wywodu, który pozwalałby ocenić, czy jej podstawy są uzasadnione, a tym samym, czy skarga zasługuje na uwzględnienie. Za takie uzasadnienie nie mogło być uznane lakoniczne rozwinięcie każdego z zarzutów stanowiące element przytoczenia podstaw kasacyjnych, które ogranicza się do twierdzenia, że stanowisko Sądu Okręgowego jest błędne i stanowi wyraz nieprawidłowej wykładni przytoczonych przepisów prawa, bez odniesienia się do argumentów zawartych w motywach zaskarżonego wyroku.

W części skargi wyodrębnionej i oznaczonej jako „Uzasadnienie” w punktach 1-7 znajduje się natomiast tylko uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wskazują na to przytoczone argumenty, odnoszące się jedynie do przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Również w podsumowaniu uzasadnienia zawartym w końcowej części skargi skarżąca podaje jedynie, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest w pełni uzasadnione.5. W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga kasacyjna nie spełniała wymagań konstrukcyjnych, determinujących istotę tego środka i warunkujących jego merytoryczną ocenę, a tym samym podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986 § 3 k.p.c.).

O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c. oraz w związku z § 5 pkt 8, § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. jw