Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 225/18 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for lack of significant legal issue; facts not challenged, only subjective assessment requested.

Numero d'incarto IV CSK 225/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against the appellate court's judgment, ruling that no significant legal issue required review. The appellant attempted to challenge the factual finding that the defendant's negligence was the sole cause of the injury, arguing for a different assessment of damages. The court rejected this as an inadmissible attempt to re-evaluate established facts and a subjective opinion rather than a new legal question.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 2 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it merely seeks a subjective re-evaluation of established facts or damages without presenting a new, significant legal issue of general importance.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal significant legal issue re-evaluation of facts subjective assessment medical negligence liability damages assessment appellate court findings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.
Art. 444 § 2 k.c.
Art. 445 § 1 k.c.
określenie mówiące o „odpowiedniej” rencie, jak również użyte w art. 445 § 1 k.c. sformułowanie traktujące o zasądzeniu „odpowiedniej” sumy tytułem zadośćuczynienia, z natury rzeczy pozostawiają do oceny Sądu kwestię, jaka kwota będzie w okolicznościach sprawy „odpowiednia”.
Art. 3983 § 2 k.p.c.
W związku z tym twierdzenie skarżącego, iż „przyczyną szkody było wyłącznie zaniechanie zobowiązanego”, stanowi próbę podważenia ustalenia faktycznego dokonanego przez Sąd Apelacyjny, co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 2 i art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 2 i art. 39813 § 2 k.p.c.).Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art.
Art. 98 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.aj

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 225/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa M. M.‎przeciwko (…) Szpitalowi Klinicznemu w B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 22 grudnia 2017 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 grudnia 2017 r. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na wystąpienie istotnego zagadnienia prawnego wymagającego wyjaśnienia, czy dopuszczalne jest oddalenie powództwa w oparciu o zasady słuszności i miarkowania żądanych pozwem kwot w sytuacji, w której nie istnieją wątpliwości w kwestii, że przyczyną szkody było wyłącznie zaniechanie zobowiązanego, na którym ciążył szczególny obowiązek prawny w zakresie opieki medycznej, która powinna być co najmniej zgodna z aktualną wiedzą medyczną w danym zakresie, oraz w której pozwany, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w żaden sposób nie kwestionował wysokości roszczeń, a jedynie podstawy odpowiedzialności.Istotność zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) konkretyzuje się w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.

Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).Twierdzenia skarżącego nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do ziszczenia się przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Zaprezentowana w skardze argumentacja powinna mieć charakter ściśle jurydyczny, a nie odnosić się do dokonywanej w sposób subiektywny oceny zgromadzonego w sprawie materiału procesowego.

Pytanie przedstawione przez skarżącego zostało zredagowane w sposób odbiegający od istoty przedstawionej przesłanki przedsądu, ponieważ stopień jego skonkretyzowania oraz osadzenie w subiektywnie postrzeganym stanie faktycznym sprawy wskazują na dążenie do uzyskania odpowiedzi związanej z oceną trafności kwestionowanego rozstrzygnięcia.Ubocznie należy wskazać, że użyte w art. 444 § 2 k.c. określenie mówiące o „odpowiedniej” rencie, jak również użyte w art. 445 § 1 k.c. sformułowanie traktujące o zasądzeniu „odpowiedniej” sumy tytułem zadośćuczynienia, z natury rzeczy pozostawiają do oceny Sądu kwestię, jaka kwota będzie w okolicznościach sprawy „odpowiednia”.

W sytuacji, w której sąd stwierdzi, że powód nie może uzyskać zadośćuczynienia w wysokości, której żąda, naturalne jest oddalenie powództwa w części, w której żądana przez niego kwota przewyższa tę, która według Sądu jest „odpowiednia”. Ponadto, Sąd Apelacyjny oddalił żądanie zasądzenia renty i odszkodowania stanowiącego skapitalizowaną rentę, gdyż ustalił, że pozwany nie przyczynił się do uszczerbku skarżącego na zdrowiu w postaci zawału, gdyż ten nastąpiłby w związku z tym, że skarżącego dotykała przewlekła, postępująca i nieuleczalna choroba – miażdżyca.

Sąd Apelacyjny przyznanie zadośćuczynienia skarżącemu uzasadnił zaś ustaleniem, że działanie pozwanego spowodowało krzywdę w postaci cierpień fizycznych i moralnych w innym zakresie. W związku z tym twierdzenie skarżącego, iż „przyczyną szkody było wyłącznie zaniechanie zobowiązanego”, stanowi próbę podważenia ustalenia faktycznego dokonanego przez Sąd Apelacyjny, co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 2 i art. 39813 § 2 k.p.c.).Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.aj