Supreme Court dismisses cassation appeal as no important legal issue exists regarding the scope of monetary supplements under the Civil Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment. The appellant argued that the Civil Code allows monetary supplements only in boundary proceedings, citing constitutional rights, but the court found no unresolved legal issue requiring interpretation. The court determined that the statutory text and the specific function of the supplement clearly limit its application to boundary proceedings, rendering the appellant's arguments insufficient for cassation review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 153 k.c.: A monetary supplement under the Civil Code is limited to boundary proceedings; the absence of conflicting case law or serious interpretative doubts means the Supreme Court must dismiss the cassation appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 225/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Z. N.przeciwko A. K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańskuz dnia 22 października 2014 r., sygn. akt V ACa 486/14, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powód zarzucił Sądowi Apelacyjnemu naruszenie w zaskarżonym wyroku art. 153 k.c. w związku z art. 45 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Konstytucji przez przyjęcie, że dopłata pieniężna, o której mowa w art. 153 k.c., może być zasądzona tylko w toku postępowania rozgraniczeniowego.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się do pytania, czy dopłata pieniężna, o której mowa w art. 153 k.c., może być zasądzona tylko w toku postępowania rozgraniczeniowego. Ponadto powołał się na potrzebę wykładni art. 153 k.c. w zakresie dotyczącym tej dopłaty.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Jeżeli podstawę wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania stanowi potrzeba wykładni, konieczne jest nie tylko określenie przepisów wymagających wykładni, ale i wskazanie, na czym polegają dotyczące ich poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie sądów albo co przemawia za odejściem od dotychczasowej ich wykładni (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 i z dnia 10 października 2013 r., II UK 235/13).Podniesiona przez powoda kwestia dotycząca art. 153 k.c. nie może być uznana za istotne zagadnienie prawne we wskazanym wyżej rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c., ani za okoliczność przemawiającą za podnoszoną przez pozwanego potrzebą wykładni art. 153 k.c. Za tym, że dopłata pieniężna, o której mowa w art. 153 k.c., może być - tak jak przyjął Sąd Apelacyjny - zasądzona tylko w toku postępowania rozgraniczeniowego przemawia jednoznacznie brzmienie tego przepisu w powiązaniu z wskazaną przez Sąd Apelacyjny funkcją tej dopłaty, ściśle łączącą się z postępowaniem rozgraniczeniowym: zastosowanym w nim, wymienionym w art. 153 k.c. na ostatnim miejscu, kryterium rozgraniczenia.
Tym samym brak argumentów przemawiających za podjęciem przez Sąd Najwyższy podniesionego przez skarżącego zagadnienia na potrzeby rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. 2013.461). l.n