Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding certified execution title copies for forced mortgage entries.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the applicant against the District Court's ruling on a forced mortgage entry. The applicant argued that a certified copy of an execution title presented by a patent attorney constituted a valid legal basis for the entry, citing a potential conflict in legal interpretation. The Court determined that this issue was already comprehensively resolved in its prior judgment of December 2, 2016, which explicitly rejected such documents as a valid foundation for registration.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 129 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is rejected when the alleged significant legal issue has already been definitively settled by the Supreme Court's prior jurisprudence, thereby precluding the existence of a genuine legal controversy requiring resolution.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 223/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwaprzy uczestnictwie J. K. o wpis hipoteki,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 listopada 2015 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:- w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne- istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów- zachodzi nieważność postępowania- skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 listopada 2015 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.
Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Powoływanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego sformułowania tego zagadnienia, wskazania przepisów prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych ocen prawnych oraz istotności tego zagadnienia.
Rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego o znaczeniu uniwersalnym, musi mieć jednocześnie także znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało.Argumentacja prawna powołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przedmiot przedstawionego zagadnienia dotyczącego kwestii czy w postępowaniu wieczystoksięgowym o wpis hipoteki przymusowej wnioskodawca może przedłożyć odpis tytułu wykonawczego poświadczony za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym ub radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, nie pozwala zaś przyjąć, aby zagadnienie to mogło - z punktu widzenia okoliczności rozstrzyganej sprawy - być uznane za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zostało ono poza tym dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze Sądu Najwyższego.
W postanowieniu z dnia 2 grudnia 2016 r., I CSK 819/15 Sąd Najwyższy stwierdził, że podstawą wpisu w księdze wieczystej nie może być dokument poświadczony za zgodność z oryginałem - na podstawie art. 129 § 2 k.p.c. - przez pełnomocnika wnioskującego o wpis będącego radcą prawnym. Nie występuje zaś istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy na ten temat wyraził już swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu.Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj