Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal interpretation issues exist for equal civil subjects.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal for examination, ruling that the procedural requirements were not met. The plaintiff, a foundation, argued that the appeal raised significant legal interpretation issues regarding Article 1 of the Civil Procedure Code, while the defendant contended the dispute involved equal civil subjects. The court held that at the admissibility stage, the existence of a subjective right is not examined, and since the parties are equal civil subjects, no legal interpretation issues or procedural invalidity exist.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: The Supreme Court may only decide on the admission of a cassation appeal based on public law prerequisites such as the need for legal interpretation of provisions raising serious doubts or causing divergencies in case law, or the invalidity of proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 222/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa Fundacji […] w W.przeciwko Spółdzielni […] w G.o zaprzestanie rozpowszechniania reklamy i zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 października 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 25 października 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) nie obciąża powódki kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powódka - Fundacja […] w W. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 października 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości, która – zdaniem skarżącej – dotyczy art. 1 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie wyjaśniono, że w zasadzie każde roszczenie procesowe, sformułowane jako żądanie zasądzenia, ustalenia lub ukształtowania stosunku prawnego, niezależnie od merytorycznej zasadności, może być objęte drogą sądową, pod warunkiem, że dotyczy równorzędnych podmiotów, a o dopuszczalności drogi sądowej nie decyduje obiektywne istnienie prawa podmiotowego strony powodowej, z którego wywodzi ona zgłoszone pod osąd roszczenie, lecz przesądzają o tym twierdzenia powoda o istnieniu stosunku prawnego z zakresu objętego pojęciem sprawy cywilnej w rozumieniu art. 1 i art. 2 § 3 k.p.c. We wstępnej fazie procesu badania dopuszczalności drogi sądowej, sąd w ogóle nie bada prawa podmiotowego, o którego istnieniu zapewnia powód ani tego czy ono rzeczywiście istnieje, i czy przysługuje powodowi, bowiem przedmiotem procesu jest roszczenie procesowe, a więc hipotetyczne roszczenie materialnoprawne określone przez powoda (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2010 r., IV CSK 554/09, z dnia 4 listopada 2011 r., I CSK 50/11, z dnia 21 marca 2013 r., III CZP 9/13 oraz z dnia 5 lipca 2013 r., IV CSK 12/13 – nie publ.).
Ze względu na powyższą wykładnię przyjmowaną konsekwentnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie można także przyjąć, aby w sprawie zachodziła zarzucana w skardze kasacyjnej nieważność postępowania spowodowana niedopuszczalnością drogi sądowej. Spór toczył się bowiem pomiędzy równorzędnymi podmiotami prawa cywilnego, a z okoliczności podanych w uzasadnieniu pozwu, wynikała – zdaniem strony powodowej – zasadność żądań sformułowanych w pozwie. Dopiero negatywny wynik postępowania przed Sądem pierwszej instancji spowodował zmianę stanowiska procesowego strony powodowej, która podniosła, że w istocie żądała czegoś innego niż to, o czym orzekł Sąd pierwszej instancji.
Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.) z innych przyczyn niż wskazanej w skardze kasacyjnej.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. uwzględniając doniosły społecznie charakter działalności prowadzonej przez powódkę - z którą związane były dochodzone roszczenia - oraz jej trudną sytuację majątkową.[aw]