Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of clear legal argumentation proving obvious violation of law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the lower court's judgment. The appellant argued that the appeal was obviously justified but failed to provide distinct legal reasoning separate from the merits of the case. The court ruled that the appeal's justification merely repeated the lower court's arguments without demonstrating a clear, obvious legal violation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; The appellant must present distinct legal reasoning to prove an obvious violation of law, rather than merely repeating the merits of the contested judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 204/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa K.M. przeciwko P.R. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt IV Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powód K.W., wnosząc skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 25 listopada 2016 r., opartą na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania tym, „iż charakter, zakres i wpływ naruszeń zarówno prawa procesowego, jaki materialnego winny przesądzać o tym, że skarga jest oczywiście uzasadniona”. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zgodnie art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, zachodzi nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona.
W judykaturze Sądu Najwyższego przyjęto, że wnoszący skargę powinien w formie wyodrębnionego wywodu prawnego przedstawić argumentację celem wykazania, że w danej sprawie występuje konkretna przyczyna kasacyjna uzasadniająca przyjęcie skargi do rozpoznania (np. postanowienie z dnia 20 października 2005 r., II CZ 898/05, OSNC 2006 nr 7 - 8, poz. 135).Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi.
Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na ocenę na tym etapie postępowania zasadności zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej. Z tego względu powołanie się na przesłankę oczywistej zasadności skargi nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, lecz powinno koncentrować się na argumentacji prawnej odrębnej w stosunku do merytorycznej motywacji skargi i zmierzającej do wykazania „oczywistości” w rozumieniu powołanego przepisu.Z tymi założeniami pozostaje w sprzeczności uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi powoda do rozpoznania, które sprowadza się do częściowego powtórzenia zarzutów skargi i fragmentów ich uzasadnienia.
Użycie na uzasadnienie wniosku argumentów powołanych na uzasadnienie podstaw kasacyjnych prowadzi do zatarcia różnic pomiędzy tymi odrębnymi, konstrukcyjnymi elementami skargi kasacyjnej.W chaotycznym wywodzie, w którym przewijają się przepisy powołane w ramach podstaw skargi oraz krytyczne opinie skarżącego co do stanowiska Sądu, dotyczące w szczególności kwestii dowodowych, nie można odnaleźć tego, co stanowi istotę przyczyny przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., czyli argumentacji prawnej przekonującej, że zarzucane w skardze naruszenia prawa miały oczywisty, kwalifikowany charakter, co mogłoby ewentualnie prowadzić do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. aj