Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of special importance and failure to prove obvious legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by two plaintiffs against the State Treasury, ruling that the appeal lacked the special importance required for Supreme Court review. The plaintiffs argued that the lower court's decision violated specific investment law provisions, but the Court found their arguments failed to demonstrate a need for general legal interpretation or an obvious violation of legal order. Consequently, the appeal was rejected, and the plaintiffs were ordered to pay the State's litigation costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 2, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it concerns issues of special importance beyond the individual interest of the appellant, such as protecting the legal order or ensuring uniformity of judicial practice, and the appellant must convincingly demonstrate either a need for legal interpretation or an obvious error affecting the judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 204/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa A. Z. i A. Z.1przeciwko Skarbowi Państwa Dyrektorowi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawieo zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lubliniez dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 567/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powodów na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIEW sprawie z powództwa A.Z. i A.Z. przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli Sąd Apelacyjny w Lublinie na skutek apelacji pozwanego zaskarżonym wyrokiem zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 26 marca 2014 r. w ten sposób, że oddalił powództwo. Wyrok Sądu Apelacyjnego powodowie zaskarżyli skargą kasacyjną uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przesłankami z art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Wskazali, na potrzebę dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisu art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.
U. z 2013 r, poz. 687 ze zm.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post.
SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Odwołanie się w skardze kasacyjnej do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że zachodzi potrzeba wykładni określonego przepisu prawa, którego treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub że istnieje potrzeba zmiany jego dotychczasowej wykładni albo usunięcia występującej w orzecznictwie rozbieżności. Skarżący powinien więc w pierwszej kolejności wskazać na czym polegają poważne wątpliwości co do wykładni wskazanego przepisu prawa a nadto uzasadnić ich występowanie z odwołaniem się do prezentowanych w doktrynie i judykaturze poglądów w tym zakresie.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej ze względu na tę przesłankę nie przedstawia takiej argumentacji. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Dotyczy to takiego orzeczenia, które w sposób widoczny już na pierwszy rzut oka narusza porządek prawny. Na stronie skarżącej spoczywa obowiązek przedstawienia argumentacji przekonującej o tym, że wniesiona skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej powodów nie zawiera jednak w tym zakresie uzasadnienia.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed sądem drugiej instancji, która Sąd Najwyższy bierze od rozwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (jedn. tekst Dz. U. z 2013 r., poz. 1150 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.