Supreme Court dismisses appeal as legal issue lacks importance and precedential value under civil procedure law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal without examining the merits of the inheritance dispute. The appellant argued that certain assets acquired during marriage constituted joint property despite one spouse's lack of contribution and the couple's separation. The court ruled that the legal question raised did not meet the statutory threshold for a significant legal issue requiring cassation review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 31 § 1 k.r.o.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue of general importance or precedential character; mere disputes over factual contributions to marital property do not satisfy this requirement.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 193/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z wniosku S.Z. przy uczestnictwie J.Z., B.B. i W.J. o dział spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.
W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący S.Z. powołał się na istotne zagadnienie prawne wyrażające się w pytaniu, czy przedmioty wyszczególnione w petitum skargi stanowią współwłasność małżonków, jeżeli zostały nabyte w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej przez jednego małżonka, gdy drugi małżonek w najmniejszym stopniu nie przyczyniał się do powstania majątku, a małżonkowie żyli w faktycznej separacji.
Powołanie się w skardze kasacyjnej na istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga sformułowania określonego problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on istotne znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowy charakter. Problem ten powinien odnosić się do konkretnych, powołanych we wniosku przepisów prawa, zostać ujęty w sposób abstrakcyjny, tak, aby jego rozstrzygnięcie mogło uzyskać ogólniejsze znaczenie, a zarazem wiązać się z rozpoznawaną sprawą. Konieczne jest przy tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen i możliwych wariantów interpretacyjnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 13 lipca 2007 r.
III CSK 180/07, niepubl., z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, niepubl., z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, niepubl., z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, niepubl.).Sformułowany w skardze problem nie czynił zadość wskazanym wymaganiom. Zgodnie z art. 31 § 1 k.r.o. wspólność majątkowa małżeńska (wspólność ustawowa) powstaje między małżonkami z chwilą zawarcia małżeństwa i obejmuje – z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 33 k.r.o. - przedmioty nabyte w czasie jej trwania, także przez jednego z małżonków.
Przepis art. 31 k.r.o., co wynika wprost z jego treści, nie uzależnia składu wspólności ustawowej od tego, czy do nabycia składników majątkowych w rzeczywistości przyczynił się tylko jeden z małżonków, czy oboje, jak również, czy małżonkowie faktycznie zamieszkiwali wspólnie i prowadzili wspólne gospodarstwo domowe (por. mutatis mutandis postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2018 r., IV CSK 570/17, niepubl.). Skarżący nie wskazał żadnych poglądów judykatury lub doktryny, które mogłyby przemawiać za odmienną interpretacją tego przepisu.
Postawione we wniosku pytanie było tym samym pozbawione znamienia „istotności” w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., tym bardziej jeżeli wziąć pod uwagę, że problematyka składu wspólności ustawowej była wielokrotnie przedmiotem interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, co pominięto we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Na marginesie należało dostrzec, że zgodnie z art. 33 pkt 10 k.r.o. do majątku osobistego należą przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Stosownie zaś do art. 43 § 1 i 2 k.r.o., małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, jednak z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, by ustalenie udziałów nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Ze skargi kasacyjnej nie wynikało, by in casu żądanie takie zostało sformułowane. Spadkobiercy małżonka mogą natomiast wystąpić z takim żądaniem tylko wtedy, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji (art. 43 § 2 zdanie drugie k.r.o.).
Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. as]jw