Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 192/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error requiring qualified violation of contract law.

Numero d'incarto IV CSK 192/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellants' cassation appeal, ruling that the lower court correctly interpreted the contract and the arguments regarding legal fees were irrelevant. The appellants claimed a clear violation of substantive law due to improper contract interpretation, but the Court found no obvious error. The decision emphasized that a cassation appeal based on 'obvious reasonableness' must show a qualified legal defect visible without deep analysis.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on obvious reasonableness requires demonstrating a qualified legal error that is unmistakably apparent to any lawyer without detailed analysis.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious reasonableness qualified legal error contract interpretation legal fees Supreme Court civil procedure anticipo delle spese

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnili oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., która sprowadzała się do „niedokonania przez Sąd Odwoławczy prawidłowej wykładni umowy z 23 października 2013 r.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
przedsądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego, Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
3989 § 2 KPC odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 888 § 1 k.c
W skardze kasacyjnej powodowie zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 888 § 1 k.c., art.
art. 389 § 1 k.c
888 § 1 k.c., art. 389 § 1 k.c., art.
art. 58 § 1 k.c
z art. 58 § 1 k.c., art.
art. 390 § 1 k.c
58 § 1 k.c., art. 390 § 1 k.c.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego, Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnili oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., która sprowadzała się do „niedokonania przez Sąd Odwoławczy prawidłowej wykładni umowy z 23 października 2013 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18
postanowienie Sądu Najwyższego z 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15
postanowienie Sądu Najwyższy z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00
postanowienie Sądu Najwyższy z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00
postanowienie Sądu Najwyższy z 10 kwietnia 2018 r. I CSK 730/17
II CSK 71/18
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Civil Procedure Code Art. 3989.
IV CSK 17/15
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding factual changes in second instance without new evidence.
I CSK 730/17
Supreme Court dismisses appeal for lack of significant legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 192/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mariusz Łodko w sprawie z powództwa A. C. i D. Ż.‎przeciwko R. C.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od A. C. i D. Ż. na rzecz R. C. kwoty po 1350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powodowie A. C. oraz D. Ż. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 1 grudnia 2020 r., którym oddalono apelacje obu stron wniesione od wyroku Sądu Okręgowego w S. 25 maja 2018 r. W skardze kasacyjnej powodowie zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 888 § 1 k.c., art. 389 § 1 k.c., art. 389 § 1 w zw. z art. 58 § 1 k.c., art. 390 § 1 k.c. i art. 65 § 1 i 2 k.c. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia jej do rozpoznania, oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek odwoławczy o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń niesatysfakcjonujących stron (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).

Realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego, Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie występują przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnili oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., która sprowadzała się do „niedokonania przez Sąd Odwoławczy prawidłowej wykładni umowy z 23 października 2013 r. i bez uwzględnienia podstaw wynikających z art. 65 § 1 oraz § 2 k.c., co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w petitum skargi kasacyjnej.”Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi - bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań - w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.

Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa. Nie może powtarzać uzasadnienia podstaw kasacyjnych; powinien wykazać, że zasadność skargi kasacyjnej jest oczywista, a więc dostrzegalna prima vista oraz że każdy prawnik bez przeprowadzania wnikliwej analizy powinien dojść do wniosku, że zaskarżone orzeczenie jest jaskrawo nieprawidłowe (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15).

Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej należy wykazać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia uchybienia w zakresie stosowania prawa miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom, były więc dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00; z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00; z 10 kwietnia 2018 r. I CSK 730/17). Wniosek skarżących o przyjęcie jej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia wyżej określonych kryteriów.

Należy bowiem podkreślić, że zaskarżony wyrok, wbrew odmiennemu stanowisku skarżących, nie narusza, a już w szczególności nie narusza w kwalifikowany sposób powołanych w tym wniosku przepisów prawa materialnego. Sąd drugiej instancji dokonał prawidłowej wykładni umowy, a obszerna argumentacja skarżących w uzasadnieniu powołanej przesłanki przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, odnosząca się do zasad ustalania wynagrodzenia w umowie o świadczenie usług prawnych jest bez znaczenia i związku z przedmiotem rozstrzygniecia.

Z umowy z 23 października 2013 r. nie wynikają zobowiązania powodów do dokonania jakichkolwiek czynności faktycznych lub prawnych dla pozwanego za wynagrodzeniem, a jedynymi ustalonymi przez sądy czynnościami, które powodowie wykonali na rzecz pozwanego, było ustanowienie pełnomocnika procesowego w osobie adwokata oraz uzyskanie odpisu z księgi wieczystej nieruchomości.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 KPC odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw.

§ 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. 2015, poz. 1800).