Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 190/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet statutory requirements and lack of obvious legal error.

Numero d'incarto IV CSK 190/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the lower court's decision to establish an easement for transmission. The appellant failed to properly formulate the legal issue or provide the required deep legal argumentation for public-law grounds under the Civil Procedure Code. Furthermore, the court rejected the claim regarding the interruption of prescription because the appellant ignored established facts that the transmission towers were built and put into use in 1984. Consequently, the appeal was not accepted for consideration, and the costs were assigned to the appellant.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 390 § 1 k.p.c. The Supreme Court may only examine circumstances specified in the cassation appeal, requiring the appellant to formulate a general legal issue and provide deep legal argumentation for public-law grounds, while obvious errors in material or procedural law must be evident prima facie to the basic legal knowledge.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal requirements formulation of legal issue obvious legal error interruption of prescription easement for transmission civil procedure code public law grounds

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 390 § 1 k.p.c.
Temu wymogowi skarżący nie podołał przedstawiając problem prawny w sposób ogólny i opisowy, nie odpowiadający wymogowi sformułowania zagadnienia „do rozstrzygnięcia” (art. 390 § 1 k.p.c.), czyli wyznaczającego dwie możliwe odpowiedzi.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Odmienny pogląd skarżącego, stanowiący niedopuszczalną polemikę z tymi ustaleniami, nie może być skuteczny (art. 3983 § 3 k.p.c.).
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Odnosząc się do drugiej kwestii wskazać trzeba, że skarżący pomija ustalony przez Sąd drugiej instancji stan faktyczny, wiążący z mocy art. 39813 § 2 k.p.c. in fine Sąd Najwyższy, zgodnie z którym słupy trakcji zostały wybudowane i oddane do użytku w 1984 r.
Art. 3989 § 2 w zw. z 13 § 2 k.p.c.
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 1 k.p.c., nie znajdując podstaw od odstąpienia od wyrażonej w nim zasady.
Art. 123 § 1 pkt 3 k.c.
Art. 175 k.c.
z art. 175 k.c. wywodząc, że niewłaściwe uznanie roszczenia powoda doprowadziło do przerwania biegu zasiedzenia służebności przesyłu oraz do naruszenia art.
Art. 292 k.c.
wywodząc, że niewłaściwe uznanie roszczenia powoda doprowadziło do przerwania biegu zasiedzenia służebności przesyłu oraz do naruszenia art. 292 k.c. w zw.
Art. 3054 k.c.
z art. 3054 k.c. przez przyjęcie, że początek biegu zasiedzenia wyznacza rozpoczęcie prac budowlanych przez przedsiębiorcę przesyłowego.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11
z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 r., nr 12, poz. 151
11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 r., nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).
z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.
151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).
II CSK 344/10
151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 190/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku W.G. ‎przy uczestnictwie P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. ‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. ‎z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt I Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) orzeka, że każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 r., nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

Powołanie się na istnienie zagadnienia prawnego wymaga sformułowania tego zagadnienia w sposób generalny i abstrakcyjny z odwołaniem się do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni. Temu wymogowi skarżący nie podołał przedstawiając problem prawny w sposób ogólny i opisowy, nie odpowiadający wymogowi sformułowania zagadnienia „do rozstrzygnięcia” (art. 390 § 1 k.p.c.), czyli wyznaczającego dwie możliwe odpowiedzi. Również uzasadnienie wniosku w tej części nie zawiera żadnego wywodu prawnego uzasadniającego istnienie w sprawie zagadnienia prawnego cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego w orzecznictwie.

Wbrew twierdzeniu skarżącego ze wskazanych dwóch orzeczeń Sądu Najwyższego nie wynikają odmienności poglądów co do pojęcia korzystania z trwałego i widocznego urządzenia i początku tego korzystania, zwłaszcza że jedno z nich dotyczy problematyki służebności przesyłu a drugie służebności przejazdu.Skarżący powołując się na oczywistą zasadność skargi odwołuje się przede wszystkim do naruszenia przez Sąd drugiej instancji art. 123 § 1 pkt 3 k.c. w zw. z art. 175 k.c. wywodząc, że niewłaściwe uznanie roszczenia powoda doprowadziło do przerwania biegu zasiedzenia służebności przesyłu oraz do naruszenia art. 292 k.c. w zw. z art. 3054 k.c. przez przyjęcie, że początek biegu zasiedzenia wyznacza rozpoczęcie prac budowlanych przez przedsiębiorcę przesyłowego.

Odnosząc się do drugiej kwestii wskazać trzeba, że skarżący pomija ustalony przez Sąd drugiej instancji stan faktyczny, wiążący z mocy art. 39813 § 2 k.p.c. in fine Sąd Najwyższy, zgodnie z którym słupy trakcji zostały wybudowane i oddane do użytku w 1984 r. Odmienny pogląd skarżącego, stanowiący niedopuszczalną polemikę z tymi ustaleniami, nie może być skuteczny (art. 3983 § 3 k.p.c.). W kwestii natomiast zarzutu przerwania biegu zasiedzenia służebności Sąd drugiej instancji przedstawił obszerny wywód prawny, któremu skarżący nie przeciwstawił w jednozdaniowym uzasadnieniu żadnych argumentów mających oparcie w przepisach prawa, poglądach doktryny lub judykatury.Analiza wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że zachodzi wskazana przesłanka, bo twierdzenia skarżącego nie pozwalają na przyjęcie, że nastąpiły uchybienia przepisom postępowania o charakterze elementarnym, mającym charakter oczywisty i widoczny prima facie.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z 13 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 1 k.p.c., nie znajdując podstaw od odstąpienia od wyrażonej w nim zasady. aj