Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 19/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issues already resolved in prior precedent.

Numero d'incarto IV CSK 19/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal lodged by the defendant against the regional court's ruling on perpetual usage fees. The defendant argued that the court failed to interpret specific provisions of the Real Estate Management Act regarding fee calculation periods, citing Article 3989 § 1 point 2 of the Code of Civil Procedure. The court rejected this claim because the same legal questions had already been comprehensively answered in a binding precedent from 2016, rendering the current appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal based on interpretative doubts is inadmissible if the Supreme Court has already resolved the same legal issues in a prior binding precedent without new circumstances justifying a change in stance.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility legal precedent binding force interpretative doubts rejection perpetual usage fees real estate management act aumento della pigione costi d'alloggio modificazione delle conclusioni

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
uzasadniając to potrzebą wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, czyli art. 77 ust.
art. 79 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
1 w związku z art. 79 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tego względu należy uznać, że nie zostały spełnione przesłanki do wniesienia skargi kasacyjnej określone w art. 3989 § 1 k.p.c.Mając to na uwadze należało na podstawie art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 k.p.c.Mając to na uwadze należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak na wstępie.
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tego względu należy uznać, że nie zostały spełnione przesłanki do wniesienia skargi kasacyjnej określone w art. 3989 § 1 k.p.c.Mając to na uwadze należało na podstawie art.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący powołał się na art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.Mając to na uwadze należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 19/19 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. ‎przeciwko Województwu (…)‎o ustalenie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 lipca 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 31 sierpnia 2018 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2018 r. Sąd Okręgowy w B. oddalił apelację pozwanego Województwa (…) od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 31 stycznia 2018 r., którym ustalone zostało, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego szczegółowo oznaczonej nieruchomości jest nieuzasadniona oraz ustalił wysokość tej opłaty rocznej za rok 2016 i lata następne, rozstrzygając także o kosztach postępowania. Apelacja od wyroku Sądu pierwszej instancji uznana została jako bezzasadna, a Sąd Okręgowy podzielił dokonane ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy.W skardze kasacyjnej strona pozwana zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 77 ust. 1 w związku z art. 79 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.

U. z 2018 r. poz. 121, dalej u.g.n.), wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie może zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący powołał się na art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. uzasadniając to potrzebą wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, czyli art. 77 ust. 1 w związku z art. 79 ust. 3 i 5 u.g.n. W tym celu sformułowane zostało pytanie odnoszące się do sposobu liczenia biegu trzyletniego terminu do wszczęcia kolejnego postępowania aktualizującego opłatę z tytułu użytkowania wieczystego, gdy ustalona ona została na mocy wiążącego orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego lub prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego, z zaproponowaniem dwóch możliwości wykładni.Z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego i poglądów doktryny odnoszących się do podstaw skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka odwoławczego od prawomocnego orzeczenia sądowego wynika, że zgłoszenie wątpliwości interpretacyjnych na podstawie art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. może skutkować przyjęciem skargi kasacyjnej wtedy, gdy zostanie wykazane przez skarżącego, że podniesione kwestie są istotne dla rozpoznania sprawy oraz mają charakter powszechniejszy, a więc występuje interes publiczny w potrzebie ich wyjaśnienia oraz, że nie były dotąd analizowane w orzeczeniach Sądu Najwyższego albo występują rozbieżności w jego orzecznictwie.W uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2016 r.

III CSK 430/15 (OSNC 2017, nr 7-8, poz. 89), w związku z rozpoznawaną sprawą podobną do tej, której dotyczą zgłoszone obecnie wątpliwości interpretacyjne udzielona została odpowiedź z obszernym uzasadnieniem. Do tego orzeczenia nawiązał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 17 lipca 2018 r. V CSK 119/18 (nie publ.), odmawiając przyjęcia skargi kasacyjnej ze względu na wcześniejsze rozstrzygnięcie podniesionych kwestii. Podobnie należy uczynić obecnie, nie zmieniło się bowiem otoczenie prawne, na tle którego wystąpiły zgłoszone wątpliwości oraz nie występuje żadna przyczyna, która wskazywałaby na potrzebę zmiany przez Sąd Najwyższy dotychczasowego stanowiska prawnego.

Z tego względu należy uznać, że nie zostały spełnione przesłanki do wniesienia skargi kasacyjnej określone w art. 3989 § 1 k.p.c.Mając to na uwadze należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak na wstępie. aj