Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 173/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious merit under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 173/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the taxpayers against the tax authority's decision. The taxpayers argued that an outstanding tax debt constituted a valid claim for the purpose of a donation, but the court found their arguments insufficient to raise a significant legal issue or demonstrate obvious merit. Consequently, the appeal was rejected without a merits review, and the taxpayers were not ordered to pay the costs due to their difficult financial situation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may only accept a cassation appeal if it raises a significant legal issue, involves serious interpretative doubts, or is obviously meritorious, rejecting appeals that merely express general doubts without demonstrating public interest or precedent value.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue Civil Procedure Code tax debt validity obvious merit donation contract tax administration

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na przesłanki wskazane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a na podstawie art.
art. 102 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a na podstawie art. 102 w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c.
102 w związku z art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. nie obciążył pozwanych kosztami postępowania kasacyjnego z uwagi na ich trudną sytuację życiową.
art. 21 § 1 Ord. pod.
Twierdzili, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, sprowadzające się do rozstrzygnięcia kwestii, czy istnienie zobowiązania podatkowego w rozumieniu art. 21 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na przesłanki wskazane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
Powołując się na podstawę kasacyjną określoną w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Skarżący nie wykazali więc przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi - bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań - w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 173/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w N.‎przeciwko A. R. i R. R.‎o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 września 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt V ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża pozwanych kosztami postępowania kasacyjnego poniesionymi przez stronę powodową.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Pozwani, R. i A. małż.

R., złożyli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 października 2013 r., którym Sąd Apelacyjny, na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 30 kwietnia 2013 r., zmienił zaskarżony wyrok i uznał za bezskuteczną w stosunku do powoda umowę darowizny zawartą w dniu 6 lutego 2007 r., na podstawie której K. R. darował rodzicom, R. i A. małż. R., przysługujący mu udział we własności bliżej opisanej nieruchomości, dla ochrony wierzytelności potwierdzonych wskazaną w sentencji decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Powołując się na podstawę kasacyjną określoną w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na przesłanki wskazane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Twierdzili, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, sprowadzające się do rozstrzygnięcia kwestii, czy istnienie zobowiązania podatkowego w rozumieniu art. 21 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (jedn. tekst:

Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - dalej: „Ord. pod.”), które nie zostało skonkretyzowane decyzją podatkową, stanowi - w dacie dokonywania przez dłużnika czynności zaskarżonej skargą pauliańską – wierzytelność istniejącą, czy też zobowiązanie podatkowe powstaje dopiero z momentem skonkretyzowania go w decyzji administracyjnej. Skarżący podnieśli też, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, co wynika z uzasadnienia przytoczonych podstaw kasacyjnych.Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżący nie przytoczyli argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki opisanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W przepisie tym chodzi o zagadnienie prawne obejmujące poważną wątpliwość prawną, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, którego wyjaśnienie jest potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy.

Skarżący wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne powinien sformułować to zagadnienie, wskazać na wyłaniające się poważne wątpliwości interpretacyjne, przytoczyć argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen i wykazać, że wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia będzie miało znaczenie zarówno dla praktyki sądowej, jak i dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej. Chodzi przy tym wyłącznie o poważne wątpliwości, wykraczające poza poziom zwykłych wątpliwości prawnych, które powstają niemal w każdym procesie decyzyjnym.

Art. 21 § 1 pkt 1 Ord. pod. stanowi, że zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Skarżący ograniczyli się do wyrażenia wątpliwości, czy na gruncie powołanego przepisu można przyjąć, że zobowiązanie podatkowe powstaje dopiero z chwilą skonkretyzowania go w decyzji. Nie przytoczyli przy tym argumentów prowadzących do rozbieżnych ocen ani nie odnieśli się do rozważań Sądu Apelacyjnego dotyczących wymagalności zobowiązania podatkowego z tytułu podatku przewidzianego w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.

Nr 54, poz. 535 ze zm.; obecnie: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Skarżący nie wykazali więc przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi - bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań - w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie. Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).

Tak rozumianej oczywistości skarżący nie wykazali, odwołali się bowiem do argumentacji wspierającej przytoczone podstawy kasacyjne, co nie jest wystarczające.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzą wskazane przez skarżących przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a na podstawie art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. nie obciążył pozwanych kosztami postępowania kasacyjnego z uwagi na ich trudną sytuację życiową. [aw]