Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 156/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue is obvious despite conflicting divorce decree and property division.

Numero d'incarto IV CSK 156/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination. The applicant argued that a notary could reject a property registration request even when supported by a final court judgment, citing an internal contradiction between a divorce decree and a subsequent property division ruling. The court determined that the legal question raised was not sufficiently complex to warrant cassation review, as the notary's duty to interpret documents clearly precludes registration based on contradictory legal bases.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the legal issue is obvious, even if the underlying facts involve a contradiction between a final divorce judgment and a property division order.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility internal contradiction of judgments notary interpretation duty property registration refusal divorce decree conflict

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 156/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku D.J.M. ‎przy uczestnictwie M.M. ‎o wpis,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na występowanie na tle tej sprawy istotnego zagadnienia prawnego: czy możliwe jest oddalenie wniosku o wpis prawa rzeczowego do księgi wieczystej zgodnego ze stanem faktycznym i prawnym, potwierdzonym prawomocnym orzeczeniem sądu.

Abstrakcyjnie ujęte takie zagadnienie prawne nie uzasadnia jednak przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ jego rozstrzygnięcie jest oczywiste. Jedynie specyfika stanu faktycznego w tej sprawie, a w szczególności wadliwość wyroku rozwodowego i zachowawczość Sądu w postępowaniu o zniesienie współwłasności powodują, że taki problem może powstać. Mimo wąskiego zakresu badania sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym nie można jednak przyjąć, aby sąd ten dokonywał wpisu na podstawie wewnętrznie sprzecznego innego orzeczenia, choćby prawomocnego.

W tej sprawie jest ono wewnętrznie sprzeczne, bowiem z jednej strony jest mowa o częściowym podziale majątku wspólnego, co charakter orzeczenia rozwodowego zawęża do majątku wspólnego małżeńskiego, a z drugiej strony expressis verbis wyrok decyduje o nieruchomości niebędącej częścią majątku wspólnego małżeńskiego. Rolą sądu wieczystoksięgowego jest interpretacja dokumentów jako podstaw wpisu. Dokonanie takiej interpretacji w tej sprawie powoduje, że brak wyraźnej podstawy do wpisu własności nieruchomości, której ona dotyczy, ze względu na wskazywaną wewnętrzną sprzeczność wyroku rozwodowego.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj