Supreme Court dismisses appeal on land use right transfer, ruling no clear legal error exists.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by S. K. and A. H. against the lower court's judgment. The appellants argued for a specific interpretation of the notarial deed regarding land use rights, but the court found no obvious legal violation. The decision rests on the established legal principle that a land use right transfer does not invalidate if the parties' true intent included transferring building ownership, aligning with prevailing doctrine and recent case law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or an obvious violation of law, as the appeal must demonstrate a clear error evident without deeper legal analysis.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 148/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa S. K. i A. H.przeciwko C. M. i E. M.o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 sierpnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego w Z.z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza solidarnie od powodów na rzecz pozwanych kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Wprawdzie skarżący powołali się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, niemniej nie występuje ta przesłanka przyjęcia jej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/2001, OSNP 2004, nr 6, poz. 100.).
Konieczne jest zatem przedstawienie takich zarzutów, które wskazują na oczywiste i rażące naruszenie przez sąd zasad orzekania w demokratycznym państwie prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2009 r., I CSK 126/09, niepublikowane).Nie można uznać, że zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo, skoro wykładnia mających w sprawie zastosowanie unormowań znajduje oparcie w dominującym nurcie doktryny, a także w najnowszej judykaturze (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2014 r., II CSK 612/13, dotychczas nieopublikowany, a także uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 1966, III CZP 43/66, OSNCP 1966, nr 12, poz. 211).
Z dokonanej niewadliwie wykładni zawartej przez strony umowy notarialnej wynika, że rzeczywistą wolą stron było także przeniesienie prawa własności budynków. Umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego, niezawierająca postanowień o przeniesieniu także prawa własności budynków nie jest nieważna, jeżeli wolą stron nie było przeniesienie tylko prawa użytkowania wieczystego z pozostawieniem zbywcy prawa własności budynków na tym gruncie.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).aw