Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of general legal importance or need for precedent-setting interpretation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendants against the appellate court's judgment awarding the plaintiff a sum of money. The defendants argued that the appeal met statutory requirements for general legal importance or unresolved interpretation under the Civil Procedure Code. The court rejected these claims, finding the legal issue lacked the necessary precedential value or significance for the development of law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if the legal question raised is of general importance for the development of law or if the interpretation of a general legal provision is insufficiently clarified in current case law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 134/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa M. K.przeciwko R. M. i D. M.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 sierpnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; przyznaje radcy prawnemu A. K. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanym w postępowaniu kasacyjnym kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset) podwyższoną o należną stawkę podatku od towarów i usług.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację pozwanych R. M. i D. M. od wyroku Sądu Okręgowego w W. uwzględniającego powództwo M. K. o zapłatę do kwoty 64 036,31 zł.Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżyli skargą kasacyjną pozwani uzasadniając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanek określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym.
Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (postanowienie SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, postanowienie SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.).Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione w niej zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze.
Sformułowane przez skarżących zagadnienie pozbawione jest cech kwalifikujących je jako istotne w przyjętym rozumieniu. Zarówno jego treść jak i stanowiąca jego rozwinięcie argumentacja wskazują, że prowadzić ma ono jedynie do uzyskania odpowiedzi co do trafności rozstrzygnięcia, jakie zapadło w zaskarżonym wyroku, a nie do wyjaśnienia abstrakcyjnego problemu nierozwiązanego w dotychczasowym orzecznictwie.Nie zachodzi też powołana przez skarżących przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymagająca, wykazania że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie wniesionej przez pozwanych skargi kasacyjnej nie tylko nie przedstawia takiej argumentacji, ale także nie precyzuje, jakiego konkretnie problemu wykładni dotyczy wniosek o jej dokonanie.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. [aw]