Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 132/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for inadmissibility due to lack of specific legal justification for admitting new evidence.

Numero d'incarto IV CSK 132/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's judgment. The defendant argued that lower courts improperly excluded evidence regarding the validity of transfer and lease agreements, claiming this raised a significant legal issue. The court rejected this because the appeal failed to provide the detailed legal reasoning required by law to justify admitting such evidence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.: A cassation appeal must contain a specific legal justification for its admissibility; a general reference to a legal issue without explaining its universal significance or citing relevant statutes does not satisfy this requirement.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal justification requirement significant legal issue evidence admissibility unified jurisprudence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna, obok innych
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
istotne zagadnienia prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), koniecznym było precyzyjne
art. 3986 § 3 k.p.c.
rozstrzygnięcia art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 98 § 1 i 2 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1
art. 99 k.p.c.
i 2 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c.
art. 495 § 3 k.p.c
uznając, że zostały one zgłoszone z naruszeniem art. 495 § 3 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
istotne zagadnienia prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), koniecznym było precyzyjne
art. 3986 § 3 k.p.c
rozstrzygnięcia art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 99 k.p.c
i 2 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.
postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00
postanowienie SN z dnia 29 listopada 2005 r., II CSK 102/05
postanowienie SN z dnia 29 listopada 2005 r., II CSK 102/05, LEX nr 188535).
postanowienie SN z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03
postanowienie SN z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04
postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05
postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006,
II CSK 102/05
Supreme Court dismisses cassation appeal due to missing statutory request for admission and reasoning under Civil Procedure Code.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 132/07

POSTANOWIENIE

Dnia 19 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa Banku […]

przeciwko P. K. i in. ,

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 czerwca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego P. K.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 3 listopada 2006 r.,

I. odrzuca skargę kasacyjną;

II. zasądza od pozwanego P. K. na rzecz powoda kwotę

1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wnosząc skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 listopada

2006 r., pozwany P. K. domagał się przyjęcia jej do rozpoznania ze względu na

występujące - jego zdaniem - w sprawie istotne zagadnienia prawne dotyczące

możliwości dopuszczenia i przeprowadzenia przez Sąd pierwszej instancji

dowodów „na okoliczność legitymacji osób zawierających umowę o przelew

wierzytelności i umowy leasingu, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego

wykazującego nieważność zawartych umów". Skarżący wskazał, że Sądy obu

instancji nie rozpoznały zgłoszonych w powyższym zakresie przez niego dowodów,

uznając, że zostały one zgłoszone z naruszeniem art. 495 § 3 k.p.c. Sformułowane

w ten

sposób

„zagadnienie prawne" pozwany pozostawił

bez bliższego

uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę powód Bank […] wnosił o odmowę

przyjęcia skargi do rozpoznania bądź o jej oddalenie i obciążenie pozwanego

kosztami postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę pozwanego należało uznać za niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna, obok innych

zasadniczych elementów, powinna także zawierać wniosek o przyjęcie jej do

rozpoznania oraz uzasadnienie tego wniosku. Uzasadnienie to powinno obejmować

szczegółową, jurydyczną argumentację przekonującą o tym, że powołana przez

skarżącego przesłanka rzeczywiście w danej sprawie zachodzi. W sytuacji więc,

gdy tak jak w sprawie niniejszej, zostało podniesione, że w skardze występują

istotne zagadnienia prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), koniecznym było precyzyjne

wyjaśnienie, na czym - zdaniem skarżącego - one polegają, dlaczego są one

istotne, a także wskazanie przepisów prawa, na tle stosowania których zagadnienia

te

powstały

oraz

szczegółowe

uzasadnienie

tego

stanowiska

(por.

np.

postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11).

Wskazanie przez skarżącego jednej z przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania przez Sąd Najwyższy, o której mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c. oraz

ograniczenie się do ogólnego sformułowania występującego - zdaniem skarżącego

- zagadnienia prawnego wraz z odwołaniem się w tym zakresie (choć skarżący nie

czyni tego wprost) do uzasadnienia podstawy skargi w ramach, której podniesiono

zarzut naruszenia przepisu, którego stosowanie miało stać się przyczyną powstania

tego zagadnienia, nie może być uznane za zadośćuczynienie wymaganiu

uzasadnienia

wniosku

o

przyjęcie

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie zostało już wyrażone stanowisko,

według którego odwołanie się do uzasadnienia podstaw skargi (art. 398 4 § 1 pkt 2

k.p.c.) nie zwalnia skarżącego z obowiązku uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do

rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), gdyż każde z tych uzasadnień stanowi

samodzielny i niezależny element skargi kasacyjnej (por. np. postanowienie SN

z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52 oraz

postanowienie SN z dnia 29 listopada 2005 r., II CSK 102/05, LEX nr 188535).

Należy także zwrócić uwagę, że „zagadnienie", na które pozwany powołał

się w skardze kasacyjnej, w istocie nie stanowi „zagadnienia prawnego"

w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Już bowiem z jego ogólnego sformułowania

wynika, że dotyczy ono jedynie oceny pewnych kwestii o charakterze dowodowym,

które pojawiły się na tle niniejszej sprawy, a ich wyjaśnienie miałoby służyć tylko jej

rozstrzygnięciu. Zagadnienie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie,

powinno mieć zaś znaczenie uniwersalne, ponieważ jego rozwiązanie ma przede

wszystkim ułatwiać podejmowanie rozstrzygnięć w innych podobnych sprawach

i sprzyjać uzyskiwaniu jednolitości w tym zakresie. W tym też zwłaszcza wyraża się

jego „istotność" (por. nie publ. postanowienia SN z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ

123/03 oraz z dnia 7 stycznia 2005 r., l CZ 183/04). Na taką wykładnię pojęcia

„istotnego zagadnienia prawnego" wskazuje bezpośrednio charakter skargi

kasacyjnej jako szczególnego środka zaskarżenia, którego zasadniczym celem jest

zapewnianie realizacji interesu publicznego.

Mając powyższe na względzie, skargę kasacyjną pozwanego należało ze

względu na nieusuwalny brak odpowiadającego ustawowym wymaganiom

uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania uznać za niedopuszczalną

i odrzucić (por. postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006,

nr 4, poz. 75).

W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji, przyjmując za podstawę

rozstrzygnięcia art. 3986 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1

i 2 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c.

kg