Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 124/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal violation under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 124/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the applicant's cassation appeal, ruling that the prerequisite of an obvious legal violation was not met. The applicant merely claimed a lack of adjudicative and supervisory functions by the lower court without specifying concrete procedural errors. Consequently, the court determined that the appeal failed to demonstrate the necessary obviousness required for acceptance under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if it demonstrates an obvious violation of law, requiring the applicant to specify concrete procedural defects rather than making general assertions.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious violation Civil Procedure Code procedural error Supreme Court legal standard dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II PK 223/0
postanowienia SN: z dnia 11 grudnia 2009 r., II PK 223/0; z dnia 3 lutego 2010 r., II PK 304/09; z dnia 7 maja 2010 r., V CSK 459/09, nie publ.).
II PK 304/09
postanowienia SN: z dnia 11 grudnia 2009 r., II PK 223/0; z dnia 3 lutego 2010 r., II PK 304/09; z dnia 7 maja 2010 r., V CSK 459/09, nie publ.).
V CSK 459/09
postanowienia SN: z dnia 11 grudnia 2009 r., II PK 223/0; z dnia 3 lutego 2010 r., II PK 304/09; z dnia 7 maja 2010 r., V CSK 459/09, nie publ.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 124/19 POSTANOWIENIE Dnia 2 sierpnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Manowska w sprawie ze skargi wnioskodawczyni o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w O. z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. I Ns (…) w sprawie z wniosku T. H. B. ‎przy uczestnictwie D. K. , H. K. , M. K. , T. K. , R. K. , M. K. , P. K. , K. K. , W. K. , H. K. , J. B. , G. K. , A. D. , B. Ż., E. K. , E. K. K. , A. T., E. R. , J. S. T. i J. S. T. ‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 sierpnia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w O. ‎z dnia 18 lipca 2018 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, czyli tak zwanego przedsądu, ustawodawca zagwarantował, że skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń, będzie realizować funkcje publicznoprawne.

Ograniczenie przesłanek, wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. do czterech ma, w konsekwencji, zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ustrojowo i procesowo będzie uzasadnione jedynie w tych przypadkach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej jednostkowej sprawie. Ostatecznie, nie w każdej sprawie, nawet takiej, w której prawomocne orzeczenie, zostało wydane w warunkach błędu w subsumpcji, czy też wyniku wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.

W przeciwnym, bowiem, razie Sąd Najwyższy stałby się, wbrew obowiązującym przepisom, sądem trzeciej instancji, a nie jest, przecież, jego zadaniem dokonywanie korekty ewentualnych błędów w zakresie stosowania, czy też wykładni prawa, w każdej indywidualnej sprawie.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca, T. B., wskazała na jej oczywistą zasadność. Wniosek ten nie odniósł skutku. Otóż, powołanie się przez skarżącego na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej zobowiązuje go do przedstawienia wywodu prawnego zmierzającego do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej już przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, co, w efekcie, daje podstawy do przyjęcia skargi, jako oczywiście uzasadnionej (por. postanowienia SN: z dnia 11 grudnia 2009 r., II PK 223/0; z dnia 3 lutego 2010 r., II PK 304/09; z dnia 7 maja 2010 r., V CSK 459/09, nie publ.).

Tymczasem skarżąca, w uzasadnianiu wniosku, o którym mowa wyżej, ograniczyła się jedynie do ogólnego, lakonicznego stwierdzenia, że w jej sprawie, w toku postępowania apelacyjnego i podejmowanych czynności decyzyjnych, związanych z wydaniem postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 18 lipca 2018 r., nie została zrealizowana zarówno funkcja rozpoznawcza, jak też kontrolna sądu. Ograniczając się, w konsekwencji, do tej wzmianki, skarżąca nie wskazała, w jakikolwiek sposób, na czym miały konkretnie polegać rzekome uchybienia proceduralne, których miał się dopuścić Sąd Okręgowy w O.

Wobec powyższego brak jest podstaw, aby stwierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa i nie sposób też uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z w art. 3989 § 1 pkt 4) k.p.c. została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw