Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit and specific legal argumentation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal to review, ordering the appellant to pay the costs. The appellant argued that the appeal was obviously justified due to the lower court's failure to address the appeal's substance, but provided no specific legal arguments. The court rejected this because the appellant failed to demonstrate qualified, obvious violations of law without requiring a full merits analysis.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is obviously justified only if the appellant provides specific legal arguments proving a qualified violation of law, rather than relying on general accusations.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 123/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku M. G.-C.przy uczestnictwie R. G., G. G., B. Z. G. i D. G.o dział spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania D. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w Z.z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt I Ca […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od uczestniczki D. G. na rzecz wnioskodawczyni kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 10 kwietnia 2013 r., wydanego w sprawie o dział spadku, uczestniczka D. G. oparła na podstawie naruszenia prawa materialnego - art. 211 k.c. w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (jedn. tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) oraz naruszenia prawa procesowego, tj. art. 177 § 1 pkt 3, art. 328 § 2 i art. 621 k.p.c. Zdaniem skarżącej, za przyjęciem skargi do rozpoznania przemawia okoliczność, że skarga jest oczywiście uzasadniona z powodu nierozpoznania zarzutów apelacji, istoty sprawy, a także istoty samej apelacji.
Uzasadniając pogląd o wystąpieniu tej przesłanki uczestniczka argumentowała, że doszło do „rażących naruszeń przez Sąd Okręgowy w Z. przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania skutkujących niezgodnym z prawem oraz poczuciem sprawiedliwości rozstrzygnięciem, jakie legły u podstaw zaskarżonego orzeczenia, które to uchybienia w niewątpliwy sposób wpłynęły w sposób decydujący na wynik przedmiotowej sprawy”.W odpowiedzi na skargę wnioskodawczyni M. G.-C. wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Uczestnik B. G. wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania.Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Powołując się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., a zatem na oczywistą zasadność skargi, skarżąca nie przedstawiła stosownej argumentacji prawnej, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa procesowego bądź materialnego, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego w Z. oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).
Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, skarżąca całkowicie pominęła aspekt „oczywistości” zarzucanych naruszeń prawa, których nawet nie skonkretyzowała poprzez wskazanie naruszonych - jej zdaniem - przepisów prawa. Uzasadnienie wniosku sprowadza się wyłącznie do ogólnikowych zarzutów naruszenia prawa przez Sąd odwoławczy, nie zawierając żadnych argumentów jurydycznych, które mogłyby uzasadniać twierdzenie o wystąpieniu przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wobec niestwierdzenia przyczyny, która uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania ze skargi należnych wnioskodawczyni rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 2 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]