Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 122/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of preliminary admissibility grounds under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 122/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to admit the appellants' cassation appeal for substantive review, citing insufficient preliminary grounds under Article 3989 of the Civil Procedure Code. The appellants argued that the lower court's refusal to order property delivery violated their right to seizure, but their brief failed to identify a novel legal issue requiring Supreme Court intervention. The court ruled that merely restating the grounds for cassation without demonstrating a new, unresolved legal question does not satisfy the strict admissibility requirements for preliminary examination.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; The Supreme Court's preliminary examination stage requires the appellant to demonstrate a novel legal issue or significant divergence in judicial practice, not merely to reiterate the grounds for cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility preliminary examination grounds novel legal issue requirement Civil Procedure Code Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.
3983 § 1 pkt 1-2 k.p.c.) jest niewystarczające, ponieważ Sąd Najwyższy bada uzasadnienie przesłanek przedsądu (art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.) oraz uzasadnienie podstaw kasacyjnych na różnych etapach postępowania kasacyjnego (zob.
Art. 3983 § 1 pkt 1-2 k.p.c.
3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c.), wskazanie i uzasadnienie okoliczności decydujących o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może polegać jedynie na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych (art. 3983 § 1 pkt 1-2 k.p.c.).
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Spełnienie wymagania z art. 3984 § 2 k.p.c. powinno przybrać formę wyodrębnionego wywodu prawnego, w którym skarżący wskaże, jakie okoliczności pozwalają na uwzględnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art.
Art. 39821 k.p.c.
i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 w zw.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłance ujętej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.W uzasadnieniu skarżący wskazali, że:

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2009 r., II UK 363/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2009 r., II UK 363/08, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2012 r., I UK 388/11, nie publ.).W związku z powyższym nie można przyjąć, by w sprawie wykazano przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2012 r., I UK 388/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2009 r., II UK 363/08, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2012 r., I UK 388/11, nie publ.).W związku z powyższym nie można przyjąć, by w sprawie wykazano przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art.
postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.
postanowienia z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01
II UK 363/08
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately justify admissibility request under Civil Procedure Code.
I UK 388/11
Supreme Court dismisses pension appeal, ruling medical incapacity alone does not qualify for disability pension.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 122/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z powództwa L. Ż. i H. Ż.‎przeciwko B. Ż., M. S., S. Ż., K. Ż. M., H. Ż.,X. S. i M. P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt I ACa (...), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powodów na rzecz pozwanego B. Ż. 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanej, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Pełnomocnik powodów L. Ż. i H. Ż. w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 maja 2015 r. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłance ujętej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.W uzasadnieniu skarżący wskazali, że:

„należy postawić sobie pytanie: czy można żądać wydania nieruchomości, gdy skutecznie został postawiony zarzut zatrzymania?”. Dodali, że „należy rozważyć, czy okoliczności przedstawione w uzasadnieniu niniejszej skargi pozwalają na uznanie, że L. i H. Ż. skorzystali z przysługującego im prawa zatrzymania”.W pierwszej kolejności należy zauważyć, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostało sformułowane w sposób bardzo lakoniczny, wyłącznie przez hasłowe wskazanie kwestii, które w opinii skarżących wymagają wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy w ramach rozpoznania skargi kasacyjnej.W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że ze względu na odmienny cel instytucji przedsądu i jej odrębne przesłanki (art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c.), wskazanie i uzasadnienie okoliczności decydujących o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może polegać jedynie na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych (art. 3983 § 1 pkt 1-2 k.p.c.).

W prawidłowo sporządzonej skardze kasacyjnej oba powyższe elementy muszą pojawić się oddzielnie i autonomicznie. Spełnienie wymagania z art. 3984 § 2 k.p.c. powinno przybrać formę wyodrębnionego wywodu prawnego, w którym skarżący wskaże, jakie okoliczności pozwalają na uwzględnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Poprzestanie na uzasadnieniu podstaw kasacyjnych (art. 3983 § 1 pkt 1-2 k.p.c.) jest niewystarczające, ponieważ Sąd Najwyższy bada uzasadnienie przesłanek przedsądu (art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.) oraz uzasadnienie podstaw kasacyjnych na różnych etapach postępowania kasacyjnego (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2009 r., II UK 363/08, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2012 r., I UK 388/11, nie publ.).W związku z powyższym nie można przyjąć, by w sprawie wykazano przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.).

Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa przedstawienie okoliczności uzasadniających istnienie tej przesłanki polega na sformułowaniu istotnego zagadnienia prawnego i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które przyczyni się do rozwoju prawa pozytywnego (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, poza skrótowym wskazaniem kwestii uznanych przez skarżących za problemowe, nie sprecyzowano konkretnych wątpliwości, które mogłyby wzbudzić te kwestie.W konkluzji należy stwierdzić, że powołana we wniosku przesłanka nie została wykazana.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Na wniosek pozwanego B.

Ż. zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490). db