Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 120/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or serious interpretative doubts regarding property separation.

Numero d'incarto IV CSK 120/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the district court's decision to reject the claim for marital property separation. The appellant argued that the law required a retroactive property separation date, but failed to identify a specific legal issue or demonstrate serious interpretative doubts. The court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for admission under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if a significant legal issue exists, serious interpretative doubts arise, or there are divergences in case law; mere disagreement with existing precedent without concrete legal problems or serious doubts does not justify admission.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admission significant legal issue interpretative doubts divergent case law marital property separation retroactive effect Code of Civil Procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Wobec braku przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art.
art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw.
art. 39821 k.p.c.
Wobec braku przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]
art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]
art. 3983 § 1 k.p.c
W skardze kasacyjnej opartej na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Wobec braku przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.W wypadku powołania się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 120/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa W. J. T.‎przeciwko M. T.‎o ustanowienie rozdzielności majątkowej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2014 r.,‎skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II Ca […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 października 2013 r. Sąd Okręgowy w B. oddalił apelację powoda W. T. od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 13 maja 2013 r., którym oddalone zostało jego powództwo o ustanowienie rozdzielności majątkowej skierowane przeciwko M. T.. W skardze kasacyjnej opartej na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c. powód jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeby „dokonania wykładni art. 52 § 1 i 2 k.r. i o. w zakresie uprawnienia do domagania się ustanowienia rozdzielności majątkowej z datą wsteczną na gruncie aktualnego stanu prawnego.”W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania bądź o jej oddalenie, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez stronę odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.W wypadku powołania się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. konieczne jest precyzyjne sformułowanie konkretnego problemu prawnego i powołanie przepisów prawnych, na tle których powstało, zaprezentowanie argumentacji przekonującej o istnieniu rozbieżnych ocen prawnych i świadczącej o poważnych trudnościach w rozwiązaniu tego zagadnienia oraz wskazanie, dlaczego jest ono istotne (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.).Skuteczne powołanie się na przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania wymienioną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania, w drodze właściwej argumentacji prawnej, na czym polegają poważne wątpliwości interpretacyjne dotyczące konkretnego przepisu prawa albo przekonania, że na tle tego przepisu w orzecznictwie sądów ujawniła się rozbieżność, co wiąże się z koniecznością przytoczenia konkretnych rozbieżnych judykatów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2011 r., IV CSK 234/11, niepubl.).W uzasadnieniu wniosku powód nie przedstawił argumentacji, która spełniałaby powyższe wymagania, jednocześnie wadliwie starał się wykazać obie przesłanki, odnosząc się do nich w sposób łączny.Skarżący nie wskazał konkretnego zagadnienia prawnego, które Sąd Najwyższy miałby rozstrzygnąć i dopiero z dalszych wywodów skargi pośrednio wynika na czym miałoby ono polegać, przy czym skarżący nie przedstawił wymaganej argumentacji jurydycznej, która mogłaby świadczyć, że takie istotne zagadnienie prawne rzeczywiście w sprawie wystąpiło.

Wywody skargi sprowadzają się do polemiki ze stanowiskiem wyrażonym w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego, nie wykazując, że jego trafność może budzić istotne wątpliwości. Główny argument mający przemawiać za zmianą tego stanowiska, dotyczący charakteru roszczenia o ustanowienie rozdzielności majątkowej, opiera się na orzeczeniu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2011 r., IV CSK460/10, OSNC 2012, nr 1, poz.11), które zostało wydane na tle stanu faktycznego zasadniczo odmiennego od stanu sprawy, na tle którego zapadł zaskarżony skargą wyrok, a zatem argument ten samodzielnie nie mógł być skuteczny.Skarżący nie przedstawił stosownej argumentacji prawnej również w odniesieniu do przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Powołanie się na potrzebę „przełamania przez Sąd Najwyższy dotychczasowej interpretacji” art. 52 § 1 i 2 k.r.o. w kontekście przytoczonego wyroku z dnia 14 kwietnia 2011 r. oraz poglądów skarżącego ani nie wskazuje na istnienie rozbieżności w judykaturze, ani na poważne wątpliwości w zakresie interpretacji tego przepisu.

Wobec braku przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]