Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 11/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as compensation is based on damage date, not decision date.

Numero d'incarto IV CSK 11/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by four plaintiffs against the State Treasury regarding land expropriation compensation. The plaintiffs argued that the land's agricultural character and investment potential at the time of the flawed administrative decision should have been considered for the compensation amount. The court rejected this, ruling that compensation must reflect the property's actual state and purpose at the moment the damage occurred, which was its agricultural use.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the alleged errors do not constitute obvious grounds for rejection, as compensation for expropriation is calculated based on the property's condition at the time of damage, not the date of the administrative decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility expropriation compensation calculation damage date vs decision date agricultural land purpose public law cassation criteria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Jak przyjęto w judykaturze Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie.
art. 3984 § 2 k.p.c.
W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
art. 39813 § 2 k.p.c.
Z wiążących Sąd Najwyższy ustaleń faktycznych (art. 39813 § 2 k.p.c.), wynikało, że nieruchomość w dacie wydania wadliwej decyzji miała przeznaczenie rolnicze i w taki sposób była eksploatowana.
art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Na marginesie jedynie należało zwrócić uwagę, że przytoczone we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przepisy art. 6 ust.
art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
2 i art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (jedn.
art. 3989 § 1 k.p.c
Jak przyjęto w judykaturze Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie.
art. 3984 § 2 k.p.c
W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Jak przyjęto w judykaturze Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie.
art. 39813 § 2 k.p.c
Z wiążących Sąd Najwyższy ustaleń faktycznych (art. 39813 § 2 k.p.c.), wynikało, że nieruchomość w dacie wydania wadliwej decyzji miała przeznaczenie rolnicze i w taki sposób była eksploatowana.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 14 czerwca 2013 r., V CSK 388/12
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 12 grudnia 2013 r., V CSK 81/13
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 24 marca 2017 r., I CSK 416/16
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 6 września 2017 r., I CSK 15/17
V CSK 388/12
Cassation appeal dismissed for plaintiff; defendant's appeal partially allowed due to unclear property division date.
V CSK 81/13
Supreme Court quashes compensation award for land expropriation, ruling damages must reflect value at time of loss, not current market price.
I CSK 416/16
Supreme Court dismissed cassation appeal regarding property damage compensation and upheld expert valuation methods.
I CSK 15/17
Supreme Court voids late interest award for damages calculated at judgment date, ruling interest must start from that date.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 11/18 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z powództwa M. B., J. B., A. B. i X. B.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie […]‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt V ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. nie obciąża powodów kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującego od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W skardze kasacyjnej złożonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 kwietnia 2017 r., skarżący M., A., X. i J. B. powołali się na jej oczywistą zasadność ze względu na bezpodstawne przyjęcie, że przeznaczenie gruntów objętych decyzją wydaną z naruszeniem prawa było inne w dacie obliczenia odszkodowania aniżeli w dacie wyrządzenia szkody.

Wskazali, że odebrane im grunty nie straciły rolniczego charakteru, w związku z czym za podstawę ustalenia odszkodowania powinna zostać przyjęta pierwsza opinia biegłego, uwzględniająca tzw. perspektywę inwestycyjną nieruchomości. Jak przyjęto w judykaturze Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Jest tak w szczególności wtedy, gdy bez wątpienia wystąpiły uchybienia, na które powołuje się skarżący, lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo podniesione we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zarzuty oczywiście uzasadniają zasadność wniesionego środka zaskarżenia.

Oczywiste jest przy tym tylko to, co można dostrzec bez potrzeby głębszej analizy, czy przeprowadzenia dłuższych badań lub dociekań. Zarzucane uchybienia muszą zatem mieć kwalifikowany charakter i być dostrzegalne na pierwszy rzut oka (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000, V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52, i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156).Bliższa analiza wywodów zawartych we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwalała stwierdzić, by była ona uzasadniona, a tym bardziej – w przedstawionym rozumieniu – zasadna w stopniu oczywistym.

Zgodnie ze stabilnym orzecznictwem Sądu Najwyższego, ustalenie wysokości odszkodowania w związku z wydaniem decyzji administracyjnej pociągającej za sobą utratę prawa własności nieruchomości następuje z uwzględnieniem stanu nieruchomości istniejącego w chwili wyrządzenia szkody, co obejmuje również jej przeznaczenie w czasie wydania wadliwej decyzji (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., V CSK 388/12, niepubl., z dnia 12 grudnia 2013 r., V CSK 81/13, niepubl., z dnia 24 marca 2017 r., I CSK 416/16, niepubl., i z dnia 6 września 2017 r., I CSK 15/17, niepubl.).

Z wiążących Sąd Najwyższy ustaleń faktycznych (art. 39813 § 2 k.p.c.), wynikało, że nieruchomość w dacie wydania wadliwej decyzji miała przeznaczenie rolnicze i w taki sposób była eksploatowana. Ustalenie odszkodowania z uwzględnieniem tego stanu rzeczy, a zarazem z pominięciem przeznaczenia nieruchomości i jej perspektyw inwestycyjnych na dzień dokonywania wyceny, nie mogło być zatem uważane za źródło wskazywanej przez skarżących przyczyny kasacyjnej. Na marginesie jedynie należało zwrócić uwagę, że przytoczone we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przepisy art. 6 ust. 2 i art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (jedn. tekst:

Dz. U. z 2017 r., poz. 1073 ze zm.), nie stanowiły podstawy kwestionowanego wyroku. Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art. 102, art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. aj