Supreme Court dismisses cassation appeal for medical malpractice as it lacks significant legal issues or obvious merit.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by a patient against a hospital regarding medical negligence. The appellant argued that expert opinions on the probability of recovery should have triggered a new expert assessment, but the court found no significant legal issues or obvious merit in the claim. Consequently, the appeal was rejected because the arguments merely challenged factual findings and evidence evaluation, which are not grounds for cassation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise significant legal issues requiring Supreme Court interpretation or if it lacks obvious merit, as appeals cannot challenge factual findings or evidence assessment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 109/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa D. P.przeciwko […] Szpitalowi […] w L.o odszkodowanie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lipca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego poniesionymi przez stronę pozwaną.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 czerwca 2013 r., którym Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 lipca 2012 r. i zasądził od pozwanego […] Szpitala […] w L. na rzecz powoda kwotę 50 000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 20 lipca 2012 r., natomiast w pozostałej części powództwo oraz apelację oddalił.
Powołując się na obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części oddalającej apelację i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Twierdził, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, sprowadzające się do rozstrzygnięcia kwestii, „…czy zawarte w opinii instytutu naukowego stwierdzenie, że wydający opinię eksperci nie są w stanie ocenić stopnia prawdopodobieństwa poprawy stanu zdrowia powoda w przypadku prawidłowego leczenia może być uznane przez Sąd za jednoznaczne z tym, że takiego prawdopodobieństwa nie ma i czy takie stwierdzenie powinno być wystarczającą przesłanką do dopuszczenia w sprawie dowodu z kolejnej opinii instytutu naukowego...”.
Powołał się też na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, spowodowaną wyprowadzeniem błędnych wniosków z opinii instytutu naukowego i niedostatecznym wyjaśnieniem sprawy.Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżący nie przytoczył argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki opisanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W przepisie tym chodzi o zagadnienie prawne obejmujące poważną wątpliwość prawną, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, którego wyjaśnienie jest potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy.
Skarżący wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne powinien sformułować to zagadnienie, wskazać na wyłaniające się poważne wątpliwości interpretacyjne, przytoczyć argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen i wykazać, że wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia będzie miało znaczenie zarówno dla praktyki sądowej, jak i dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej. Chodzi przy tym wyłącznie o poważne wątpliwości, wykraczające poza poziom zwykłych wątpliwości prawnych, które powstają niemal w każdym procesie decyzyjnym.
Skarżący nie sprostał tym wymaganiom. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie. Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).
Tak rozumianej oczywistości skarżący nie wykazał. Z wywodów zawartych w skardze kasacyjnej wynika, że skarżący zmierza w istocie do zakwestionowania dokonanej oceny dowodów, a w ślad za tym ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku. Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być natomiast zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.Ubocznie wypada zauważyć, że powód ograniczył się do zaskarżenia wyroku Sądu Apelacyjnego w punkcie II, czyli w części oddalającej apelację, natomiast uszło jego uwagi, że w punkcie I sentencji powództwo ponad zasądzoną kwotę 50 000 zł z odsetkami zostało oddalone.
Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzą wskazane przez skarżącego przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a mając na uwadze szczególnie trudną sytuację życiową skarżącego nie obciążył go kosztami postępowania kasacyjnego poniesionymi przez stronę pozwaną (art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). [aw]