Supreme Court rejects designation of court under Art. 45 CPC as last joint residence exists.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to designate a competent court, ruling that the Ordinary Court in Ł. correctly identified jurisdiction based on the plaintiff's residence. The plaintiff resides in Poland with minor children, while the defendant lives in Germany, with their last joint residence being in W. The court determined that since the plaintiff maintains a place of residence in Poland, the specific designation procedure under Article 45 of the Code of Civil Procedure is unnecessary.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 41 k.p.c.; Art. 45 k.p.c.: Where a spouse retains a place of residence or habitual abode within the court's district, jurisdiction is established under Article 41, rendering the designation procedure of Article 45 inapplicable.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CO 91/19 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2019 r., na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w L.akt sygn. III C (…)z postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2019 r. z powództwa K. B.przeciwko A. B.o rozwód odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w L. przedstawił Sądowi Najwyższemu akta sprawy z powództwa K. B. przeciwko A. B. o rozwód wskazując, że zachodzą podstawy do wyznaczenia sądu właściwego na podstawie art. 45 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 45 k.p.c. wynika, że Sąd Najwyższy dokonuje oznaczenia sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo, jeżeli nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej.Zgodnie z art. 41 k.p.c., powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.
Przy czym z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i takiej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej ma miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art. 45 k.p.c., sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo.Z lektury akt sprawy wynika, że powódka wraz z małoletnimi dziećmi stron zamieszkuje na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w miejscowości N. Pozwany zaś aktualnie mieszka w Niemczech, wcześniej wspólnym miejscem zamieszkania małżonków była W.
W tym stanie rzeczy w świetle art. 41 k.p.c. sąd właściwym do rozpoznania sprawy jest sąd miejsca zamieszkania powódki. Nie ma zatem podstaw do oznaczenia sądu właściwego w trybie określonym w art. 45 k.p.c.Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.aj