Supreme Court dismisses divorce case jurisdiction designation when lower court fails to apply Art. 45 CPC due to lack of factual basis.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the request to designate the competent court for a divorce case because the lower court failed to apply Article 45 of the Civil Procedure Code. The plaintiff resided in the UK, while the defendant's location was unclear, yet the lower court did not justify its refusal to designate jurisdiction under the relevant statute. The Supreme Court ruled that it cannot reconstruct the lower court's reasoning or fill gaps in its factual assessment regarding the parties' habitual residence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 45 k.p.c.; Art. 41 k.p.c.: The Supreme Court may designate the competent court only when the lower court fails to establish territorial jurisdiction based on the parties' residence, and it cannot substitute its own assessment of the lower court's factual findings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CO 253/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2020 r.,na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w L.akt sygn. III C (…)z postanowieniem z dnia 29 września 2020 r., w celu oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa S. K.przeciwko P. K.o rozwód odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.
UZASADNIENIE
Pozwem z 17 września 2020 r. powódka S. K. wytoczyła powództwo o rozwód przeciwko P. K. , podając adresy zamieszkania w Wielkiej Brytanii.Postanowieniem z 29 września 2020 r. Sąd Okręgowy w L. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego w sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej. Zgodnie z art. 41 k.p.c., powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.
Przy czym z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i takiej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej ma miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art. 45 k.p.c., sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo.Sąd Okręgowy w L. nie umotywował w niniejszej sprawie wniosku o oznaczenie sądu na podstawie art. 45 k.p.c., tzn. nie wskazał okoliczności stanowiących w jego ocenie podstawę zastosowania powyższego przepisu.
Rekonstrukcja takich okoliczności oraz poszukiwanie argumentów uzasadniających oznaczenie sądu właściwego nie należą do Sądu Najwyższego. Nie jest rolą Sądu Najwyższego podejmowanie się w oparciu o akta sprawy próby odtworzenia motywów przyjmowanych przez Sąd Okręgowy jako uzasadnienie decyzji o wystąpieniu na podstawie art. 45 k.p.c. z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego.Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw